Μαρία Δούση Το στολισμένο έλατο που στολίζει τα σπίτια μας κάθε Δεκέμβριο έχει βαθιές ρίζες που φτάνουν πίσω στον Μεσαίωνα και ακόμη νωρίτερα, στους παγανιστικούς εορτασμούς του χειμερινού ηλιοστασίου στη Βόρεια Ευρώπη. Τότε, οι μακριές νύχτες του Δεκέμβρη συμβόλιζαν το σκοτάδι και την αναμονή της επιστροφής του φωτός. Το έλατο και άλλα αειθαλή φυτά χρησιμοποιούνταν για να φέρουν μέσα στα σπίτια λίγη από τη δύναμη της φύσης και να τιμήσουν την αναγέννηση του ήλιου.
Για τους Δρυίδες της Κελτικής παράδοσης, αλλά και για τους Ρωμαίους και τους Αιγυπτίους, αυτές οι μέρες ήταν ιερή περίοδος. Ο ήλιος ξαναγεννιόταν, ο Όσιρις αναστήνονταν, και οι ευρωπαϊκές φυλές διοργάνωναν τελετές για να σηματοδοτήσουν την επιστροφή του φωτός. Ένα από τα πιο «ειρηνικά» έθιμα ήταν ο στολισμός των σπιτιών με αειθαλή δέντρα και θάμνους, ένα έθιμο που θα εξελιχθεί αιώνες αργότερα στο σύγχρονο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Στα παγωμένα γερμανικά δάση, όπου τα έλατα κυριαρχούσαν, οι ντόπιοι πίστευαν ότι τα αειθαλή αυτά δέντρα, μαζί με το γκι και το ου, είχαν μαγικές και προστατευτικές δυνάμεις. Μεταφέροντάς τα στα σπίτια τους, όχι μόνο έδιναν ζωή και χρώμα στους σκοτεινούς χώρους, αλλά και διατηρούσαν την ελπίδα και την πίστη τους στην ανανέωση. Τα μήλα, τα πορτοκάλια και τα αναμμένα κεριά που κρεμούσαν στα κλαδιά λειτουργούσαν ως σύμβολα του ήλιου, ενώ το ίδιο το έλατο συμβόλιζε την αθανασία, καθώς παρέμενε πράσινο και ζωντανό ακόμα και μέσα στον πιο σκληρό χειμώνα.
Το συμμετρικό, πυραμιδοειδές σχήμα του έλατου, η ανθεκτικότητα των κλαδιών του και η σταθερότητα των βελόνων του το καθιστούν ιδανικό για στολισμό και σύμβολο της Χριστουγεννιάτικης γιορτής. Από παγανιστικό φυλαχτό και τελετουργικό αντικείμενο, το έλατο μετατράπηκε σε κεντρικό στοιχείο της εορταστικής κουλτούρας, συνδέοντας την αρχαία πίστη στην αναγέννηση με τη χαρά και τη ζεστασιά των σύγχρονων Χριστουγέννων.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Κλειστά σχολεία παντού (Ανανεώνεται η λίστα συνεχώς)
Ανακοινώθηκε επίσημα ο 3ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός ΑΣΕΠ με νέα ύλη
