Απλές ύλες όπως κουτιά από σούπερ μάρκετ, εφημερίδες και πλαστικά απομεινάρια διαφημιστικών υλικών μεταμορφώνονται στα χέρια του σε εργαλεία εκπαίδευσης και διασκέδασης. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο καταπέλτης ένα χειροποίητο παιχνίδι που συνδυάζει φυσική, στόχευση και φαντασία, φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά.
Μαζί με τη σύζυγό του, επίσης εκπαιδευτικό, ο κ. Κεβρεκίδης έχει δημιουργήσει περίπου 200 μοναδικά παιχνίδια, που δεν ακολουθούν τη λογική του εμπορικού προϊόντος αλλά προωθούν την αυτοσχέδια μάθηση. Στόχος τους είναι η νοητική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και η καλλιέργεια της δημιουργικής και κριτικής σκέψης, μακριά από την εικονική πραγματικότητα των οθονών.
Όλα τα παιχνίδια έχουν σχεδιαστεί με παιδαγωγικές προδιαγραφές και σεβασμό στη διαφορετικότητα των παιδιών. Δεν είναι ανταγωνιστικά, δεν κάνουν διακρίσεις φύλου και επιτρέπουν στους μικρούς παίκτες να συμμετέχουν με τον δικό τους ρυθμό. Μέσα από αυτά, τα παιδιά ενθαρρύνονται να ξεπερνούν τις προηγούμενες επιδόσεις τους, να δημιουργούν νέους κανόνες και να ανακαλύπτουν έννοιες φυσικής και μαθηματικών μέσω εμπειρικής προσέγγισης.
Η τεχνογνωσία του κ. Κεβρεκίδη ως τεχνολόγου μηχανολόγου, σε συνδυασμό με την εμπειρία του στην προσχολική αγωγή, δίνει στα παιχνίδια του έναν μοναδικό χαρακτήρα: είναι εκπαιδευτικά αλλά και προσβάσιμα, καθώς φτιάχνονται με σχεδόν μηδενικό κόστος. Η έμπνευση πίσω από κάθε κατασκευή είναι απλή: τα παιδιά χρειάζονται αληθινά αντικείμενα, όχι μόνο οθόνες, για να αναπτύξουν ολόπλευρα τις δεξιότητές τους.
Ο ίδιος οραματίζεται την είσοδο αυτών των παιχνιδιών στα σχολεία, ιδιαίτερα στην ειδική αγωγή, και εργάζεται για την εξασφάλιση πρώτων υλών ώστε να παραχθούν περισσότερα κομμάτια. Αν αυτό το όνειρο γίνει πραγματικότητα, ο κ. Κεβρεκίδης θέλει να τα προσφέρει δωρεάν, ελπίζοντας ότι οι εκπαιδευτικοί θα δώσουν ανατροφοδότηση για περαιτέρω βελτιώσεις.
Πέρα από τις κατασκευές του, διαθέτει και μια σημαντική συλλογή από παλιά παιχνίδια μερικά μάλιστα από τη δεκαετία του 1940 και έχει γράψει δύο βιβλία για την παιδαγωγική αξία του παιχνιδιού. Για εκείνον, το παιχνίδι δεν είναι απλώς διασκέδαση: είναι πολιτισμός, μάθηση και το ισχυρότερο εργαλείο για την εξέλιξη του ανθρώπου από την παιδική ηλικία και πέρα.
