Alfavita Newsroom 
Η σειρά «Adolescence» (Εφηβεία) που έκανε πρεμιέρα στο Netflix έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση, κυρίως μεταξύ γονέων και παιδαγωγών. Το σενάριο εξετάζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι, εστιάζοντας στις επιπτώσεις που έχει η σύλληψη και η ανάπτυξη στη ζωή τους, καθώς και στις σχέσεις με τους γονείς τους. Από τη στιγμή που προβλήθηκε, η σειρά έχει συγκινήσει και κάνει τη συζήτηση για την εφηβική ψυχή πιο επίκαιρη από ποτέ.
Ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης, γνωστός για τις παιδαγωγικές του αναρτήσεις, δεν θα μπορούσε να μείνει αδιάφορος μπροστά στην επιρροή που έχει η σειρά και το μήνυμά της για την παιδική και εφηβική ανάπτυξη. Μέσα από την ανάρτησή του, θίγει σοβαρά θέματα που αφορούν την ψυχική υγεία των παιδιών, τις σχέσεις με τους ενήλικες, και τη σημασία της σύνδεσης με το παιδί.
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Κάποια στιγμή θα γίνει το ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΑΜ – για όλα τα “κάτσε κάτω” και τα “Αποφασίζω εγώ για σένα”, όλα τα “Εσύ δεν ξέρεις” από γονείς, δασκάλους και φροντιστές. Όλοι αποφασίζουν για σένα κι εσύ δεν ακούγεσαι, δεν έχεις φωνή».
Ο δάσκαλος υπογραμμίζει πως πολλές φορές τα παιδιά που φαίνονται «ήσυχα» ή «καλά» είναι αυτά που δεν ακούγονται και δεν επικοινωνούν με κανέναν. «Η σύνδεση με το παιδί είναι κρίσιμη», προσθέτει, «και αν αυτή λείπει, φέρνει έκρηξη, θυμό και πολλές φορές βία».
Αυτό το μήνυμα, που περνά μέσα από την εμπειρία των εφήβων στη σειρά «Adolescence», συνδέεται άμεσα με την ανάγκη για καλύτερη επικοινωνία και υποστήριξη των παιδιών από τους ενήλικες, σε μία κοινωνία όπου η ψυχική υγεία και οι οικογενειακές σχέσεις γίνονται ολοένα και πιο σημαντικά ζητήματα.
Αναλυτικά η ανάρτηση του δασκάλου
«Κάποια στιγμή θα γίνει το ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΑΜ – για όλα τα κάτσε κάτω που ακούει, για όλα τα «Αποφασίζω εγώ για σένα» , όλα τα «Εσύ δεν ξέρεις» από γονείς, δασκάλους, φροντιστές, όλοι να αποφασίζουν για σένα κι εσύ πουθενά να μην ακούγεσαι, να έχεις φωνή και να μπορείς να χρησιμοποιήσεις, για όλες τις φορές που δεν το άκουσε κανείς. ένα λάθος που κάνουμε οι ενήλικες είναι που ψάχνουμε τον θυμό σε παιδιά κακοποιημένα ή σε παιδιά που φαίνεται ότι θα εκραγούν.
Τις περισσότερες όμως φορές είναι παιδιά της διπλανής πόρτας ή …της κλειστής πόρτας , ή παιδιά που δε μιλάμε μαζί τους και κυρίως ΔΕΝ ΤΑ ΑΚΟΥΜΕ , δεν έχουμε χρόνο ή νομίζουμε ότι αφού δε μας φώναξαν δε χρειάζεται να μιλήσουμε. Δεν είναι μόνο αυτό όμως το θέμα. Έχουμε έλλειψη ορίων, έχουμε κρίση αξιών, έχουμε ξεχάσει τη φωνή του παιδιού μέσα μας και αποπροσανατολισμένοι μεγαλώνουμε και τα παιδιά χωρίς πυξίδα.
Η σύνδεση όταν λείπει φέρνει βραχυκύκλωμα, έκρηξη, θυμό κι αρκετές φορές βία. Και η σύνδεση είναι και με τον εαυτό μας, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι δουλεύουμε με τον εαυτό μας για πάντα και είναι οκ να ζητάμε βοήθεια.
Το απόσπασμα από τη σειρά “Adolescence” του Netflix που σαν να έβαλε στο πιάτο που δεν θέλουμε να παραδεχθούμε, την επιρροή του διαδικτύου στα παιδιά, τη δυσκολία οριοθέτησης, θέματα ψυχικής υγείας αλλά και τη σημασία της σύνδεσης με την οικογένεια από μικρή ηλικία. Αν εξαιρέσουμε το κομμάτι της δολοφονίας, όλο το υπόλοιπο το συναντάμε με ολοένα και αυξανόμενη ένταση παντού γύρω και σε όλα τα σχολεία».
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
