Alfavita Newsroom 
Σε θλίψη έχει βυθίσει η γειτονιά των Εξαρχείων ο θάνατος της Δέσποινας, μιας αγωνίστριας που έδινε μάχη για ζωή και ελευθερία.
Η Ανοιχτή Συνέλευση «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων» την αποχαιρετά με ένα συγκινητικό και τρυφερό μήνυμα, ενώ παράλληλα της δίνει την υπόσχεση πως «Ό,τι είπαμε θα γίνει»!
«Γιατί η Δέσποινα δεν ήταν μόνο μια αγωνίστρια, μια τσαμπουκαλού. Είχε μέσα της, σε κάθε έκφανση της ζωής της, όλο το παζλ αυτού που πραγματικά κάνει το χωριό μας, τη γειτονιά των Εξαρχείων διαφορετική. Η Δέσποινα μας έδειξε με την πράξη και τη στάση της πως όσο και αν αλλάζουν οι καιροί, όσο και αν μεταμορφώνονται οι συνθήκες, αν ξεφεύγουν οι ισορροπίες κι αν βρίσκονται ξανά, αν εμφανίζονται καινούριοι εχθροί ή αν λιγοστεύει το κουράγιο μας, είναι η αγάπη, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη που μας καθιστούν δυνατούς στον αγώνα και άξιους στη ζωή. Κι έτσι είτε χάσουμε μια μάχη και κερδίσουμε κάποια άλλη, όπως και αν έρθει κάθε φορά το τέλος της ιστορίας, τα Εξάρχεια πάντα θα νικούν γιατί οι άνθρωποι των Εξαρχείων θα έχουν ο ένας την άλλη. Γιατί τα Εξάρχεια θα έχουν τους ανθρώπους τους» σημειώνει σε ανάρτηση η Ανοιχτή Συνέλευση «Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων».
Ολόκληρη η ανάρτηση:
Tο Σάββατο το πρωί η Δέσποινα, το Δεσποινάκι, η Δεσποινιώ μας θα περάσει στις 09.00 από την Πλατεία για να πει ένα ακόμα “γεια”. Θα περάσει και θα προσπαθήσει να μας πει ότι ο άνθρωπός μας δε θα είναι πια πλάι μας, όπως τόσο καιρό ξέραμε.
Και αυτό είναι δυσβάσταχτο.
Δεν υπήρξε κρίσιμο πρωινό που να έλειψε από μάχη. Δεν υπήρξε συζήτηση συντονισμού που να έχασε. Έβαλε μυαλό, έβαλε χρόνο, έβαλε πλάτη -μέχρι και γκλίτερ έβαλε ένα απόγευμα- για να δείξει σε όλους μας πως μπορεί να γίνει και αλλιώς. Αρκεί να το θέλουμε πολύ και να πιστεύουμε στον αγώνα για ζωή και ελευθερία.
Η Δέσποινα πίστεψε σε μας, μας εμπιστεύτηκε και μπήκε μπροστά για να μας υπερασπιστεί και να μας προστατέψει. Κόντρα στις κριτικές και τα κουνήματα δακτύλων, πιάστηκε στην ίδια αλυσίδα, έχοντας πλήρη συνείδηση του τι σημαίνει μια Ανοιχτή Συνέλευση, ποιες οι δυνατότητες και τα όρια. Γιατί ο τρόπος ν’ αγωνίζεται κανείς δεν είναι ποτέ ένας αλλά είναι η σύνθεση δεκάδων διαφορετικών φωνών, χρωμάτων και ρυθμών που αναβοσβήνουν σαν μία καρδιά.
Ήδη από την Τετάρτη η Πλατεία είναι μια διαφορετική Πλατεία χωρίς εκείνη, διαφορετική η Θεμιστοκλέους, άλλη η Αραχώβης, αγνώριστη η Τσαμαδού. Όλοι και όλες, είτε την ξέραμε πολύ είτε λίγο, νιώθουμε πια μόνοι, ίσως και πιο αδύναμοι. Γιατί η Δέσποινα δεν ήταν μόνο μια αγωνίστρια, μια τσαμπουκαλού. Είχε μέσα της, σε κάθε έκφανση της ζωής της, όλο το παζλ αυτού που πραγματικά κάνει το χωριό μας, τη γειτονιά των Εξαρχείων διαφορετική. Η Δέσποινα μας έδειξε με την πράξη και τη στάση της πως όσο και αν αλλάζουν οι καιροί, όσο και αν μεταμορφώνονται οι συνθήκες, αν ξεφεύγουν οι ισορροπίες κι αν βρίσκονται ξανά, αν εμφανίζονται καινούριοι εχθροί ή αν λιγοστεύει το κουράγιο μας, είναι η αγάπη, η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη που μας καθιστούν δυνατούς στον αγώνα και άξιους στη ζωή. Κι έτσι είτε χάσουμε μια μάχη και κερδίσουμε κάποια άλλη, όπως και αν έρθει κάθε φορά το τέλος της ιστορίας, τα Εξάρχεια πάντα θα νικούν γιατί οι άνθρωποι των Εξαρχείων θα έχουν ο ένας την άλλη. Γιατί τα Εξάρχεια θα έχουν τους ανθρώπους τους.
Θα δυσκολευτούμε πολύ να συνηθίσουμε τη νέα συνθήκη. Θα χρειαστεί διπλή προσπάθεια και δουλειά τώρα, διπλά συνθήματα, διπλές πορείες, διπλά κατσαβίδια να ξεβιδώνουν λαμαρίνες, αλλά θα γίνει. Γι αυτό και αντίο δε λέμε. Δε σβήνει αυτή η φωνή στα αυτιά μας να λέει “Πάμε, ρε μαλάκες, αμάν”. Θα πάμε, Δέσποινα. Είναι υπόσχεση. Ό,τι είπαμε θα γίνει!
Ανοιχτή Συνέλευση “Όχι μετρό στην πλ. Εξαρχείων”
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
