Ακατονόμαστος ή μήπως ακατανόμαστος, όπως συνηθίζουν πολλοί να λένε και να γράφουν;
Το επίθετο ακατονόμαστος προέρχεται από τα συνθετικά α- στερητικό & κατά & όνομα. Η πρόθεση κατά, όταν αποτελεί το πρώτο συνθετικό μιας λέξης, παραμένει ως έχει όταν ακολουθεί λέξη με πρώτο γράμμα σύμφωνο (πχ. καταδικάζω), χάνει το ληκτικό φωνήεν όταν ακολουθεί λέξη με πρώτο γράμμα φωνήεν (πχ. κατειλημμένος) ενώ αν το φωνήεν είναι δασυνόμενο γίνεται καθ- (πχ. καθιδρύω). Μπορούμε βεβαίως να θυμόμαστε το ρήμα κατονομάζω για να είμαστε σίγουροι για την ορθή γραφή του επιθέτου που είναι ακατονόμαστος.
Ακατονόμαστος είναι ο απρεπής, ο αισχρός, ο επαίσχυντος, ο επονείδιστος, ο αχαρακτήριστος, ο αποκρουστικός:
