αδολεσχία (η) (αρχαιοπρ.)
η φλύαρη και κουραστική ομιλία, πολυλογία, φλυαρία, βερμπαλισμός.
Παραδείγματα
Πολιτική αδολεσχία, κούφιες ρητορείες, φτηνά λογοπαίγνια, βερμπαλισμοί, λεκτικές πομφόλυγες και τελικά περισσή υποκρισία χαρακτήρισαν τον λόγο τού υποψηφίου.
Η συζήτηση αυτή δεν είναι ακαδημαϊκή αδολεσχία αλλά κεντρικό πολιτικό ζήτημα και πρέπει να διεξάγεται με τη δέουσα σοβαρότητα.
Μόνο η προεκλογική αδολεσχία μπορεί να εξηγήσει τέτοιες απερίσκεπτες και αμετροεπείς δηλώσεις.
— αδολεσχώ.
ΕΤΥΜ. αρχαία λ. ἀδολεσχία < ἀδολέσχης «φλύαρος, πολυλογάς» (αρχικά ίσως «αυτός που δεν μιλάει ευχάριστα, ενοχλητικός») < στερητικό ἀ- + θέμα που συνδέεται με το επίθετο ἡδύς «ευχάριστος» + λέσχη στη σημασία «ομιλία – συνομιλία». Την ελληνιστική εποχή η λ. αδολεσχία είχε σποραδικά και τη θετική σημασία «σκέψη, στοχασμός».
αδολεσχία: σημασία. Το αρχ. ἀδολεσχία, που εξαρχής σήμαινε «ομιλητικότητα, φλυαρία», έχει και σήμερα ειρωνική χροιά, για να τονίσει την πολυλογία που είναι κενή περιεχομένου (π.χ. Η ακατάσχετη αδολεσχία των συνωμοσιολόγων κατακλύζει το Διαδίκτυο – Τέτοιες δηλώσεις είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδολεσχίας που αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό).
Η σπάνια σημασία «σκέψη, στοχασμός» απαντά μόνο σε θρησκευτικού περιεχομένου κείμενα (π.χ. Ζούσε όλος απορροφημένος από την αδολεσχία τού Θεού).
