Αγαπητή Όλγα,

Πήραμε την αγωγή με την οποία ζητάς από ένα περιοδικό έρευνας, όπως το δικό μας, να σου καταβάλει 3 εκατομμύρια ευρώ ως αποζημίωση για όσα γράψαμε. Δεν μου έκανε καμιά εντύπωση η αξίωσή σου. Χρησιμοποιώντας τον νόμο του φίλου σου Βενιζέλου (έναν ακόμα από αυτούς που έχει κάνει και κοσμούν το άθλιο τοπίο του σημερινού πολιτικού συστήματος), δεν υπερασπίζεσαι την «τιμή και την υπόληψή σου» κάνοντας μήνυση ή ζητώντας έστω ένα συμβολικό ποσό το οποίο θα πήγαινε σε φιλανθρωπίες, (πράγμα που συνηθίζουν να κάνουν κυρίες όπως εσύ) αλλά ζητάς την εξόντωση ενός ανεξάρτητου μέσου ενημέρωσης.

 

Ως δημοσιογράφος είσαι δημόσιο πρόσωπο. Έχεις δικαίωμα να κάνεις και αγωγές και ό,τι άλλο θες. Αλλά ως δημόσιο πρόσωπο, έχεις υποχρέωση να απαντήσεις σε όσα αποκαλύπτει η έρευνα. Πως δηλαδή, ήσουν αντιπρόεδρος σε μία εταιρεία η οποία είχε αναλάβει να κάνει δημόσιες σχέσεις σε εμπόρους όπλων. Φαντάζομαι πως στην δημοσιογραφική σου καριέρα αναγκάστηκες να ζητήσεις την «άλλη άποψη» και να δώσεις το λόγο σε αυτόν για τον οποίον υπήρχαν επιβαρυντικά στοιχεία. Αυτό ακριβώς κάναμε. Δεν απάντησες, όπως κάνουν αυτοί που δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα, γιατί βρίσκονται απέναντι σε πραγματικά γεγονότα και μάλιστα έγγραφα.

 

Ισχυρίζεσαι στην αγωγή εναντίον του HOT DOC, πως η συμμετοχή σου στην εταιρεία η οποία «δούλευε» για τους εμπόρους όπλων, ήταν χωρίς χρήματα. Αφιλοκερδώς και «φιλικά». Μετά από αυτό, την αποκάλυψη δηλαδή της φιλικής και αφιλοκερδούς προσφοράς σε μια εταιρεία όπλων, οφείλω να αποδεχθώ αυτό που λες: Ότι πρόσφερες ανυστερόβουλα και αφιλοκερδώς. Σε εμπόρους όπλων. Γι’ αυτό δεν μπορώ να πω τίποτα άλλο από «συγνώμη, Όλγα!»

 

ΥΓ. Μόνο θα μου δώσεις το δικαίωμα να αναρωτιέμαι «πόσα Van Cleef αγοράζεις με 3 εκατ. ευρώ»;