Ο Πέτρος Καπετανόπουλος, που δικάζεται την Τετάρτη 1 Ιουνίου είναι ένας άνθρωπος που σε μια κρίσιμη στιγμή δεν κοίταξε την πάρτη του: Όταν τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου του 2012 άκουσε φωνές κάτω από το σπίτι του στον Κολωνό και είδε αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ να ποδοπατάνε με τις αρβύλες τους νεαρό μετανάστη, που είχαν συλλάβει δεν έκανε ότι δεν συμβαίνει τίποτα, δεν κοίταξε από την άλλη μεριά.
Διαμαρτυρήθηκε για το βασανισμό και τον εξευτελισμό του μετανάστη με την λογική ερώτηση: «γιατί τον πατάς αφού τον έχεις ήδη συλλάβει;». «Αυτό που είδες δεν είναι τίποτα, αυτή είναι κλωτσιά», ήταν η απάντηση που εισέπραξε, με ένστολο να ξανακλωτσά επιδεικτικά στην κοιλιά τον συλληφθέντα, μέχρι που εκείνος σφάδαξε από τον πόνο.
Ο Πέτρος Καπετανόπουλος έκανε το αυτονόητο για κάποιον που θέλει να λέγεται άνθρωπος. Δεν σιώπησε μπροστά στην αστυνομική και ρατσιστική βία, δε φοβήθηκε να ζητήσει το λόγο από τους ένστολους βασανιστές ενός ανθρώπου που είχε ήδη συλληφθεί και ομολογήσει την κλοπή μιας τσάντας.
Την πράξη του αυτή την πλήρωσε. Συλλαμβάνεται και του προσάπτονται τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής», «προσπάθεια ελευθέρωσης κρατουμένου» και «ψευδή ανωμοτί κατάθεση». Ο εισαγγελέας στον οποίο οδηγείται την επόμενη μαζί με τον μετανάστη με την αυτόφωρη διαδικασία προσθέτει και την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία».
Ενα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης με χιλιάδες υπογραφές, ψηφίσματα σωματείων και δημόσιες παρεμβάσεις, διατρανώνει την αυταπόδεικτη αθωότητα του Π. Καπετανόπουλου και απαιτεί την παύση κάθε δίωξης επιμένοντας ότι η «ανθρωπιά δεν μπορεί να είναι κακούργημα».
