Σε μια ολιγομελή ομάδα, που είχε επιφορτιστεί με ένα αποτρόπαιο καθήκον στο στρατόπεδο Μπίργκεναου εντάχθηκε, όταν έφτασε στο Άουσβιτς, ο Θεσσαλονικιός Εβραίος, Μαρσέλ Νατζαρή. Τα μέλη της ομάδας έβγαζαν τα πτώματα από τους θαλάμους αερίων, τα μετέφεραν στα κρεματόρια όπου καιγόντουσαν και μετά μετέφεραν τις στάχτες για να τις πετάξουν στο διπλανό ποτάμι ώστε να εξαφανίζεται κάθε ίχνος.
Αυτή η ομάδα ήταν η μόνη που πραγματικά γνώριζε όσα συνέβαιναν στους Εβραίους και πραγματικά βρισκόταν στις πύλες της κολάσεως.
Μέσα από αυτό το χώρο, ο Νατζαρή, με αξιοθαύμαστη γενναιότητα έγραψε μια συγκλονιστική χειρόγραφη μαρτυρία με σκοπό να μάθουν οι νεότερες γενιές τι ακριβώς συνέβαινε, καθώς ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του μελλοθάνατο. Και πράγματι αυτή ήταν η μοίρα του, διότι οι Γερμανοί πρώτα από όλα φρόντιζαν να εξοντώνουν τα μέλη αυτής της ομάδας ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε κανείς να μη μπορεί να μαρτυρήσει τι πραγματικά συνέβαινε στους θαλάμους αερίων.
Τελικά ο Νατζαρή επέζησε από ένα καπρίτσιο της τύχης, καθώς μια τελευταία ολιγομελής ομάδα αυτής της κατηγορίας ανθρώπων, στην ουσία ξεχάστηκε κατά την εκκένωση του στρατοπέδου, ούσα απομονωμένη.
Το χειρόγραφο θεωρείτο χαμένο για πολλές δεκαετίες, όμως βρέθηκε το 1980 κρυμμένο σε ένα παγούρι στο χώμα. Ήταν σε πολύ κακή κατάσταση και στις αρχές της δεκαετίας του '90 διαβάστηκε σε ποσοστό 25%. Ωστόσο, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των μέσων που παρέχει, αυτή τη στιγμή έχει διαβαστεί σε ποσοστό 95%.
Είναι στην ουσία μια επιστολή - μαρτυρία προς φίλους και συγγενείς του Νατζαρή για το τι έζησε. Μαρτυρεί τα πάντα ώστε να μείνουν στις επόμενες γενιές και ταυτόχρονα προσπαθεί να κλείσει και τους προσωπικούς του λογαριασμούς με το παρελθόν του και με την πατρίδα του, την Ελλάδα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το κείμενο τελειώνει με τη φράση "ζήτω η Ελλάς", της οποίας υπήρξε πιστός πολίτης και πατριώτης όπως λέει ο ίδιος.
ΦΩΤΟ: EPA/Stanislaw Rozpedzik POLAND OUT*
