Alfavita Newsroom Με πρωτοβουλία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ΔΟΕ), η 12η Ιουνίου έχει ανακηρυχθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας. Η παιδική εργασία αποτελεί ένα μείζον θέμα τόσο για τις αναπτυσσόμενες όσο και για τις αναπτυγμένες χώρες που συνήθως αντιμετωπίζεται με σιγή, αδιαφορία και απάθεια.
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας υποστηρίζει ότι 1 στα 6 παιδιά του πλανήτη εργάζεται σε κάποιο περιβάλλον που βλάπτει την ψυχική και σωματική του υγεία.
73.000.000 από τα εργαζόμενα παιδιά είναι ηλικίας κάτω των δέκα ετών και κάθε χρόνο τουλάχιστον 22.000 από αυτά σκοτώνονται σε εργατικά ατυχήματα.
Περίπου 171.000.000 παιδιά στον πλανήτη εργάζονται σε ορυχεία, λατομεία και άλλους επικίνδυνους χώρους δουλειάς ή με επικίνδυνα υλικά, όπως χημικά, εντομοκτόνα ή βαρύ μηχανικό εξοπλισμό, αναφέρει έκθεση της UNICEF. Περιλαμβάνονται στα κατ” εκτίμηση 246.000.000 εργαζόμενα παιδιά, κάτω των 18 ετών, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να μορφώνονται στις σχολικές αίθουσες.
Στην Ελλάδα
- Κάθε χρόνο,8.000 μαθητές εγκαταλείπουν την εκπαίδευση για οικονομικούς λόγους.
- 1 στους 10 Έλληνες (περίπου 1 εκατ. άνθρωποι) δεν τελείωσε ούτε καν το Δημοτικό.
- 2.800.000 Έλληνες, ηλικίας 16 ετών και άνω, δεν έχουν ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση, το υποχρεωτικό 9χρονο σχολείο,
και η κύρια (αν όχι η μοναδική) αιτία είναι η εργασία.
- 75.000 παιδιά στη χώρα μας εργάζονται.
- Το10% των παιδιών απαντούν ότι εργάζονται από τα 10 – 12 χρόνια τους,
- Tο 34% από τα 12 – 14 χρόνια τους και το 56% από 14 ετών και πάνω.
- Το 48% εργάζονται σε συνεργεία – μηχανουργεία, το 18% σε άλλες χειρωνακτικές δουλειές,
το 14% στην οικοδομή, το 12% σε εξωτερικές δουλειές και το 8% σε λαϊκές αγορές και παζάρια.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 300 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 15 ετών, εργάζονται 15 και 16 ώρες την ημέρα, με ένα μισθό πείνας για να κρατήσουν στη ζωή τον εαυτό τους και την οικογένειά τους.
Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά εργάζονται χωρίς τη θέλησή τους. Είναι θύματα οικονομικής και συχνά σεξουαλικής εκμετάλλευσης τόσο των προαγωγών και των σύγχρονων δουλεμπόρων όσο και των ίδιων των οικογενειών τους που συχνά τα υποχρεώνουν να εργάζονται κάτω από απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες για να προσπορίσουν οικονομικά οφέλη, κάποτε όμως από αδήριτες ανάγκες για επιβίωση. Τα παιδιά αυτά στερούνται βασικών δικαιωμάτων τους, όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, το δικαίωμα στη παροχή στέγης και περίθαλψης, το δικαίωμά τους να εργάζονται μόνο τόσες ώρες όσες επιτρέπει η ηλικία τους, το δικαίωμα στο παιχνίδι και τη συναναστροφή με την οικογένεια και τα άλλα παιδιά, κλπ. Η διεθνής κοινότητα έχει δημιουργήσει ένα πλέγμα δεσμευτικών κανόνων για την προστασία του παιδιού γενικότερα και την απαγόρευση της παιδικής εργασίας ειδικότερα, όπως η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1990), που έχει κυρωθεί από όλα τα κράτη πλην των ΗΠΑ, και η Σύμβαση (Νο. 182) του ΔΟΕ για την Απαγόρευση των Χειρότερων Μορφών Παιδικής Εργασίας (1999) που ήδη κύρωσαν 150 κράτη. Η χώρα μας έχει ήδη προβεί στην κατάρτιση του καταλόγου με τις εργασίες εκείνες που βλάπτουν την υγεία, την ασφάλεια ή την ηθική των παιδιών.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Πίνακες εκπαιδευτικών ΑΣΕΠ: Το «στοίχημα» για τη Μεγάλη Εβδομάδα
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
