Σε πολλούς ίσως αυτό το όνομα να μη λέει και πολλά γράφει σήμερα το trikkipress.gr και μας φέρνει μνήμες από τους ανθρώπους άλλης πάστας, ανθρώπους "άπαρτα βουνά, ποτάμια βουερά"
Κι όμως, η Αλκμήνη Λογοθέτη ήταν ενταγμένη στο ΕΑΜ, υπεύθυνη για την οργάνωση των γυναικών από το Δούσικο ως την Μεγάρχη, ένα σύνολο 25 χωριών, αργότερα, στον εμφύλιο, πολέμησε στις τάξεις του ΔΣΕ, πήρε τον δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς και βρέθηκε να κατοικεί στο Brno της Τσεχίας.
Μέσα σε λίγες γραμμές, η ιστορία της Ελλάδας…
Η Αλκμήνη Λογοθέτη έφυγε στις αρχές του Αυγούστου στα 92 και η επιθυμία της ήταν να σκορπιστεί η τέφρα της στον αγαπημένο της Κόζιακα, το βουνό που σκίαζε τα πρώτα χρόνια της ζωής της, εκεί στο χωριό της Φήκης.
Δεν γνωρίζουμε αν είχε διαβάσει το ποίημα του Κάλβου η αντάρτισσα, όμως με η τελευταία της πράξη ταιριάζει ακριβώς με τα λόγια του:
Ας μη μου δώσει η μοίρα μου εις ξένην γην τον τάφον· είναι γλυκύς ο θάνατος μόνον όταν κοιμώμεθα εις την πατρίδα.
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια της και δεσμευόμαστε σύντομα να υπάρξει μια πιο εκτεταμένη αναφορά στην δράση αυτής της αξιόλογης γυναίκας.
