Καθώς οι διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους του Φέργκιουσον με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του Michael Brown, ένα από τα αιτήματά τους ήταν περισσότερη εκπροσώπηση στην τοπική κυβέρνηση. Ενώ περισσότεροι από τους 2 στους τρεις κατοίκους του Φέργκιουσον είναι αφροαμερικανοί, το 94% της τοπικής αστυνομίας είναι λευκοί. Μόνο ένας στους έξι δημοτικούς συμβούλους είναι αφροαμερικανός.
Ο Al Sharpton επικεφαλής του κινήματος στο Φέργκιουσον στο λόγο του στην κηδεία του Brown ζήτησε από τους κατοίκους να ξεκινήσουν ένα κίνημα και το τραγούδι που τραγουδούν να το κάνουν ευκαιρία και να δώσουν μία ευκαιρία στην εκπροσώπησή τους. Και αυτή η ευκαιρία μπορέι να ξεκινήσει και από τις εκλογές.
Αυτό το κίνημα στο Φέργκιουσόν εκτίναξε την εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους. Συγκεκριμένα από τις 9 Αυγούστου, την ημέρα που σκοτώθηκε ο Brown η προσέλευση των πολιτών στο αντίστοιχο δημοτικό γραφείο για εγγραφή σε δημοτικούς καταλόγους αυξήθηκε κατά 30%. Όπως αναφέρει το Reuters περίπου 3.300 κάτοικοι -από έναν πληθυσμό 21.000- εγγράφηκε από 9 Αυγούστου έως και 30 Σεπτεμβρίου 2014.
Το σοκ της δολοφονίας του νεαρού ήταν τόσο ισχυρό που οι κάτοικοι του Φέργκιουσον συνειδητοποίησαν ότι αυτά παθαίνουν όταν δεν ασχολούνται με τα κοινά και δεν ακούγεται η φωνή τους.
Δηλώνουν με όλους τους τόνους ότι την ημέρα των εκλογών "δεν θα καθήσουμε στο σπίτι μας".
