→Πίσω από τις «εξεταστικές δοκιμασίες» του ΟΟΣΑ κρύβεται ένα «σχολείο-βιομηχανία» που θα προετοιμάζει τους μαθητές για εργαζόμενους με συγκεκριμένες και τυποποιημένες-κατακερματισμένες γνώσεις.
Τα τελευταία χρόνια, η αποτελεσματικότητα του ελληνικού συστήματος «μετριέται» και «αποτιμάται» από διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΟΣΑ, που δίνει και «συμβουλές» για τη βελτίωση της ποιότητάς του. Οι συμβουλές αυτές προσπαθούν να εναρμονίσουν το ελληνικό σχολείο στα μέτρα των σχολείων των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών.
Δημιουργείται έτσι ένας «παγκόσμιος σχολικός ιδεότυπος»: το σχολείο της μετρήσιμης αποτελεσματικότητας, των εξετάσεων και των βαθμών. Και κατά… παράδοξο τρόπο οι συμβουλές του ΟΟΣΑ συγκλίνουν πάντα στον περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εκπαιδευτικών. Ομως, ας δούμε τα πράγματα πιο αναλυτικά:
Πολιτική κατασκευή
Αυτή καθ’ εαυτήν η έννοια της σχολικής αποτελεσματικότητας δεν υπάρχει. Είναι μια πολιτική κατασκευή, η οποία μέσα από την έρευνα μετατρέπεται σε επιστημονική κατασκευή. Το κύρος ενός διεθνούς οργανισμού -στην προκειμένη περίπτωση του ΟΟΣΑ- είναι αυτό που νομιμοποιεί τη μεθοδολογία της έρευνας, παρά τα προβλήματά της, και παγιώνει στην κοινή γνώμη τα αποτελέσματά της.
