Τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων δεν δίστασαν να προαναγγείλουν ακόμη και την διάλυση ολόκληρου του καταυλισμού των Φαρσάλων από τις αρχές. Μέσα από την δημοσιογραφική δραματοποίηση ενός ούτως ή άλλως φορτισμένου συναισθηματικά γεγονότος κατάφεραν να επαναφέρουν υποσυνείδητα τον τρόμο. «Αν δεν φας το φαγητό σου θα σε πάρει ο γύφτος» ήταν μια παλιά καλή συνταγή τρομοκράτησης των παιδιών που επανήλθε παραλλαγμένη μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες.

 

Οι ίδιοι δέκτες που έστελναν το μήνυμα πως οι πακιστανοί θα μας πάρουν τις δουλειές και οι κομμουνιστές τα σπίτια τώρα προειδοποιούν πως οι τσιγγάνοι θα μας πάρουν τα παιδιά. Με την «ιδιαίτερη γλώσσα» τους τα ΜΜΕ επιβάλλουν τη δική τους κατηγοριοποίηση ως κυρίαρχη στην κοινωνία και ως υποχρεωτική για κάθε μέλος της κοινωνίας (καθώς στη γλώσσα αυτή δεν υπάρχουν οι άνθρωποι ως πρόσωπα ή άτομα, αλλά μόνο ως μέλη μιας κοινωνικής κατηγορίας) και υποβάλλουν ως αυτονόητες τις ιεραρχικές σχέσεις μεταξύ των κοινωνικών κατηγοριών (και την υποτιθέμενη επικινδυνότητα της συμβίωσης, εάν αυτές οι ιεραρχικές σχέσεις δεν κατοχυρωθούν θεσμικά). Ο απαγωγέας ενός παιδιού πρέπει να τιμωρηθεί ως απαγωγέας και όχι σαν «τσιγγάνος απαγωγέας».

 

Το άρθρο δημοσιεύεται στην «Αυγή» του Σαββάτου 19/10.

 

Πηγή: ΑΥΓΗ