Την άμεση επίλυση του ζητήματος της αναγνώρισης της προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών μουσικής ζητά η ΟΙΕΛΕ,καταγγέλλοντας ότι η μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους οδηγεί στον αποκλεισμό τους από τους πίνακες του ΑΣΕΠ και ακυρώνει, όπως υποστηρίζουν, πολυετή επαγγελματική πορεία.
Η ΟΙΕΛΕ κάνει λόγο για μια «κραυγή αγωνίας» δεκάδων εκπαιδευτικών και καλεί την Πολιτεία να δώσει άμεσα λύση σε ένα ζήτημα που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, πλήττει ανθρώπους οι οποίοι εργάστηκαν επί σειρά ετών με διοριστήρια του ίδιου του υπουργείου.Όπως επισημαίνουν στην επιστολή τους προς την υπουργό Παιδείας, «η Πολιτεία οφείλει να διαμορφώνει ένα πλαίσιο που σέβεται την προσφορά, αναγνωρίζει την εμπειρία και αξιοποιεί ανθρώπους που επί χρόνια υπηρετούν τη μουσική εκπαίδευση».
Ολόκληρη η ανακοινωση της ΟΙΕΛΕ:
Η ΟΙΕΛΕ δημοσιεύει – και συνυπογράφει – επιστολή εκπαιδευτικών μουσικής προς την Υπουργό Παιδείας για το ζήτημα της προϋπηρεσίας τους. Μια επιστολή που είναι κραυγή αγωνίας δεκάδων συναδέλφων μας που έλαβαν την πιστοποίησή τους από Ωδεία και που πλέον το Υπουργείο Παιδείας, αν και τους εξέδιδε διοριστήρια, σήμερα δεν αναγνωρίζει την προϋπηρεσία τους. Αποτέλεσμα αυτού, εκπαιδευτικοί – ιδίως με δεκαετίες προϋπηρεσίας – που έχασαν άδικα τη δουλειά τους (κυρίως επειδή στοιχίζουν «ακριβά» στους ιδιοκτήτες), να βρίσκονται σε απόγνωση και να μην μπορούν να διεκδικήσουν τη συμμετοχή τους στον Πίνακα του ΑΣΕΠ.
Απευθύνουμε έκκληση στην Υπουργό Παιδείας να δει άμεσα το ζήτημα και να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση για το ζήτημα αυτό. Δεν είναι δυνατόν από τη μια η πολιτεία να επιτρέπει οι άνθρωποι αυτοί να μπαίνουν σε τάξη και να διδάσκουν κανονικά και από την άλλη να θεωρεί ότι είναι «φαντάσματα», χωρίς προσφορά, χωρίς διδακτικό έργο και προϋπηρεσία. Αποστέλλουμε την επιστολή αυτή τόσο στην Υπουργό όσο και στα πολιτικά κόμματα, αναμένοντας προτάσεις για να λυθεί η αδικία εναντίον αυτής της ομάδας των συναδέλφων μας.
(Αξίζει να σημειωθεί ότι για το ζήτημα αποστείλαμε προ ενός μηνός (!!) σχετική επιστολή στη Διεύθυνση Διορισμών του Υπουργείου Παιδείας ζητώντας ενημέρωση, ωστόσο δεν λάβαμε ποτέ οποιαδήποτε απάντηση…)
«Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ,
Οι εκπαιδευτικοί μουσικής αποτελούμε ένα σημαντικό κομμάτι της εκπαιδευτικής κοινότητας, έχοντας υπηρετήσει για πολλά χρόνια τη μουσική αγωγή στα σχολεία και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην καλλιέργεια της δημιουργικότητας, της έκφρασης και της πολιτιστικής παιδείας των μαθητών. Για δεκαετίες, εκπαιδευτικοί μουσικής με επιστημονική κατάρτιση, σπουδές και παιδαγωγική εμπειρία εργάζονται είτε στη δημόσια είτε στην ιδιωτική εκπαίδευση, καλύπτοντας ουσιαστικές ανάγκες και προσφέροντας στα παιδιά τη δυνατότητα να γνωρίσουν τον κόσμο της μουσικής.
Όταν πολλές και πολλοί από εμάς ενταχθήκαμε στη δημόσια και στην ιδιωτική εκπαίδευση, είτε δεν υπήρχε πανεπιστημιακή σχολή Μουσικών Σπουδών (ιδρύθηκε το 1991), είτε η αποφοίτηση από ωδεία δεν αποτελούσε εμπόδιο διορισμού. Έτσι λοιπόν, επί σειρά ετών υπηρετούμε ως εκπαιδευτικοί κλάδου ΠΕ79. Λάβαμε διοριστήρια του Υπουργείου Παιδείας. Η πρόσληψή μας, οι συμβάσεις εργασίας μας, η υπηρεσιακή μας πορεία, η μισθολογική μας εξέλιξη και η αναγνώριση της προϋπηρεσίας μας πραγματοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με τα δεδομένα που ίσχυαν κάθε φορά.
Εν μία νυκτί, όμως, πριν από 4 χρόνια, μετετράπη η ειδικότητα των αποφοίτων Ωδείων σε ΤΕ16. Σήμερα πληροφορούμαστε όλες και όλοι εμείς που επί δεκαετίες εργαστήκαμε νόμιμα ως εκπαιδευτικοί μουσικής, πως η προϋπηρεσία μας ουσιαστικά δεν αναγνωρίζεται! Ότι τα διοριστήρια που όλα αυτά τα χρόνια λαμβάναμε είναι σκουπιδόχαρτα. Ότι δεν ήμαστε ποτέ εκπαιδευτικοί, δεν διδάξαμε ποτέ μουσική, δεν διδάξαμε παιδιά… Για κάποιους από εμάς, ειδικά μεγαλύτερης ηλικίας, που χάσαμε τη δουλειά μας (σε πολλές φορές άδικα, επειδή θεωρούμαστε «ακριβοί» για τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων) αυτό ισοδυναμεί με ολοκληρωτική καταστροφή. Για τους νεότερους, η απογοήτευση είναι τεράστια. Σαν να χτίζεις για χρόνια τη ζωή σου και κάποιος να τη γκρεμίζει με ένα φύσημα.
Δημιουργείται ένα εύλογο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν εκπαιδευτικοί που επί χρόνια αναγνωρίζονταν και εργάζονταν ως ΠΕ79 να καλούνται σήμερα να αντιμετωπιστούν ως διαφορετική κατηγορία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική επαγγελματική τους διαδρομή;
Κυρία Υπουργέ,
Η εργασία των εκπαιδευτικών μουσικής δεν περιορίζεται μόνο στη διδασκαλία ενός μαθήματος. Περιλαμβάνει σχεδιασμό μαθημάτων, δημιουργία μουσικών συνόλων, προετοιμασία σχολικών εκδηλώσεων, συμμετοχή στην πολιτιστική ζωή των σχολείων και διαμόρφωση μιας ουσιαστικής σχέσης των μαθητών με την τέχνη. Η εμπειρία δεκαετιών αποτελεί πολύτιμο εκπαιδευτικό κεφάλαιο και δεν μπορεί να παραγκωνίζεται στις διαδικασίες που αφορούν την επαγγελματική μας εξέλιξη.
Το αίτημά μας είναι σαφές: δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση. Ζητάμε τη συνέχιση της νόμιμης αναγνώρισης της προϋπηρεσίας που αποκτήσαμε και η οποία αναγνωριζόταν μέχρι σήμερα από την Πολιτεία. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών μουσικής στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ για τον κλάδο ΠΕ79 αποτελεί ζήτημα ισότιμης αντιμετώπισης.
Η Πολιτεία οφείλει να διαμορφώνει ένα πλαίσιο που σέβεται την προσφορά, αναγνωρίζει την εμπειρία και αξιοποιεί ανθρώπους που επί χρόνια υπηρετούν τη μουσική εκπαίδευση.
Με εκτίμηση,
Εκπαιδευτικοί μουσικής εκπαίδευσης ιδιωτικών σχολείων
