Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, του Πανεπιστημίου που αποτελεί την ‘κοιτίδα’ των περιβαλλοντικών σπουδών και της έρευνας στην Ελλάδα, εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της σχετικά με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ‘Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας’, του οποίου έχει τυπικά ολοκληρωθεί η διαβούλευση και έπεται η εισαγωγή στη Βουλή προς ψήφιση.
Συγκεκριμένα το σ/ν προβλέπει κατάργηση επί της ουσίας των διαδικασιών περιβαλλοντικής αδειοδότησης και αλλαγές στο καθεστώς προστασίας των προστατευόμενων περιοχών, σε αντίθεση με τη διεθνή πρακτική και τις αρχές που έχουν τεθεί από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Επίσης το σ/ν προβλέπει την κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, που αποτελούν τη βάση ενός αποκεντρωμένου συμμετοχικού συστήματος διοίκησης που έχει στελεχωθεί με ειδικούς επιστήμονες μετά από αξιοκρατικές ανοικτές διαδικασίες, και έχει επιτύχει σε μεγάλο βαθμό την λήψη σημαντικών για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος αποφάσεων, με τη μέγιστη κοινωνική συναίνεση. Στη θέση αυτού του συστήματος διοίκησης προτείνεται μια κεντρική γραφειοκρατική δομή (ΟΦΥΠΕΚΑ) η οποία θα συντονίζει έναν αριθμό Μονάδων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών περιορισμένων αρμοδιοτήτων και ασαφούς οργάνωσης.
Οι παραπάνω αλλαγές στην περιβαλλοντική νομοθεσία εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και σε απώλεια της βιολογικής ποικιλότητας και των φυσικών πόρων που αυτή συνεπάγεται.
Κατά συνέπεια η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αιγαίου καλεί σε απόσυρση και αναδιαμόρφωση του σχεδίου νόμου μετά από στενή συνεργασία και διάλογο με τους εμπλεκόμενους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, μετά την έξοδο της χώρας από τη σημερινή δυσμενή συγκυρία. Στη βάση της νέας νομοθεσίας είναι σκόπιμο να διατηρηθεί το υφιστάμενο αποκεντρωμένο σύστημα διοίκησης μέσω των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, το οποίο πρέπει να ενδυναμωθεί και να συνεχίσει να ελέγχεται και να αξιολογείται με βάση τις διεθνείς πρακτικές.
Σε κάθε περίπτωση, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ως καθ’ ύλην αρμόδιο, τίθεται στη διάθεση της Πολιτείας για συμμετοχή στη διαμόρφωση του βέλτιστου νομικού καθεστώτος προστασίας και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας.
