Τις τελευταίες ημέρες, το Υπουργείο μέσω των Διευθύνσεων «βομβαρδίζει» καθημερινά τα σχολεία με εγκυκλίους, αναζητώντας στοιχεία για ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.
Μετά από την απαίτηση να καταγραφούν άμεσα τα τμήματα της ασύγχρονης εκπαίδευσης – στοιχείο που το Υπουργείο διέθετε έτσι κι αλλιώς-, ακολούθησε η απαίτηση να καταγραφούν οι υπολογιστές των σχολικών μονάδων (αυτοί που μπορούν να εξυπηρετήσουν ανάγκες εξ αποστάσεως εκπαίδευσης), στοιχείο που επίσης διέθετε το Υπουργείο και ακολούθησε η απαίτηση καταγραφής και αποστολής στοιχείων για τη σύγχρονη εξ αποστάσεως διδασκαλία.
Σήμερα το «ευφάνταστο» Υπουργείο Παιδείας με εγκυκλίους που στέλνουν οι ΔΙΔΕ στα σχολεία, ζητά να καταγραφούν οι ανάγκες εκπαιδευτικών και μαθητών! σε βασικό εξοπλισμό «προκειμένου να υπάρχει ισότιμη πρόσβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία από όλους αφού πολλοί εκπαιδευτικοί και μαθητές (σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης) είτε σε περιοχές με χαμηλό κατά κεφαλήν ΑΕΠ, είτε σε απομακρυσμένες περιοχές, είτε λόγω της οικονομικής κρίσης της χώρας μας δεν έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε εξ αποστάσεως εκπαίδευση λόγω έλλειψης βασικού εξοπλισμού».
Αλήθεια με ποιον τρόπο η ηγεσία του Υπουργείου σκέφτεται ότι μπορούν να αναζητήσουν τέτοιου είδους στοιχεία οι Διευθυντές των σχολείων και μάλιστα άμεσα μέσα σε λίγες ώρες;
Το επικοινωνιακό παιχνίδι του Υπουργείου που επιχειρεί με ασυνάρτητες, ασαφείς και αόριστες οδηγίες να κρύψει την ανοργανωσιά, την παντελή έλλειψη προετοιμασίας και την άγνοια των στελεχών του, πρέπει να σταματήσει.
Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να δείξει στοιχειώδη σοβαρότητα και να τιμήσει με ένα οργανωμένο και σοβαρό σχεδιασμό την τεράστια προσπάθεια που καθημερινά καταβάλλουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί χωρίς υποστήριξη, για να συνεχίσουν την παιδαγωγική και διδακτική σχέση με τους μαθητές τους.
Καλούμε τους Διευθυντές των σχολείων να μην προβούν σε ενέργειες που υπερβαίνουν τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές τους, όπως έχει παρατηρηθεί σε ελάχιστες ευτυχώς περιπτώσεις .
Συγχαίρουμε τους χιλιάδες συναδέλφους που χάρη στο δικό τους αίσθημα ατομικής και κοινωνικής ευθύνης γίνεται μέχρι σήμερα δυνατή η συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
