Η ενδοσχολική βία δεν αποτελεί καινούριο φαινόμενο, υπάρχει εδώ και δεκαετίες και μάλιστα την έχουμε συναντήσει σε διάφορες μορφές. Η διαφορά πλέον είναι ότι έχουμε μάθει να την αναγνωρίζουμε και να την απορρίπτουμε.
Δυστυχώς, η παθογένεια της κοινωνίας μας αντικατοπτρίζεται και προβάλλεται όλο συχνότερα και εντονότερα στους μαθητές και τα σχολεία μας. Πολλές φορές μπροστά σε αυτό το φαινόμενο χάνεται ο διαχωρισμός του θύτη και του θύματος. Κάθε παιδί, είτε κατέχει τον έναν είτε τον άλλον ρόλο, χρειάζεται άμεση βοήθεια, στήριξη και καθοδήγηση από τους δασκάλους και δασκάλες του, αλλά και από την οικογένειά του.
Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν είμαστε οι πρώτοι που οφείλουμε να καταδείξουμε αυτά τα περιστατικά και να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε μαθητή και μαθήτρια που μας έχει ανάγκη. Από την άλλη βέβαια είμαστε πια αντιμέτωποι και με πρωτόγνωρες καταστάσεις που αφορούν και εμάς τους εκπαιδευτικούς , οι οποίοι γινόμαστε και οι ίδιοι πλέον αποδέκτες βίαιων συμπεριφορών έξω αλλά και μέσα στο εργασιακό μας περιβάλλον από ανθρώπους που θεωρητικά θα έπρεπε να στέκονται δίπλα μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σχολικό περιβάλλον οφείλει να παρέχει ασφάλεια και προστασία τόσο στα παιδιά όσο και στους εκπαιδευτικούς.
Με αφορμή λοιπόν γεγονότα που συνέβησαν πρόσφατα ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Π. Καλλιέρος εκφράζει την έμπρακτη στήριξή του προς όλους τους εκπαιδευτικούς-μέλη μας, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με ανάλογα περιστατικά, τα οποία δυσκολεύουν την τέλεση του εκπαιδευτικού τους έργου.
Σε κάθε περίπτωση, ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο αποτελούν πράξεις επιθετικότητας και ο Σύλλογός μας καταδικάζει τέτοιου είδους συμπεριφορές.
Όραμα όλων μας είναι ένα σχολείο που θα αποτελεί καταφύγιο για τους/τις μαθητές/τριες και θα επιτρέπει στους/στις εκπαιδευτικούς του να ασκούν το παιδαγωγικό τους έργο έξω από την τοξικότητα κάθε τύπου ενδοσχολικής και εξωσχολικής βίας.
