Όταν βγάζω θέματα, ακολουθώ την εξής διαδικασία : Ανοίγω το βιβλίο, βλέπω με σαφήνεια ποια είναι η ύλη, σκέφτομαι την δομή των θεμάτων ( πέντε κλειστού τύπου για ζήτημα 1, πέντε ανοικτού τύπου για Ζ2, άσκηση για Ζ3, και πρόβλημα για Ζ4) Διαλέγω εκείνα τα κομμάτια που έχουν συνέχεια σε επόμενα χρόνια, (προαπαιτούμενη γνώση) και εκείνα που δεν προχωράνε παραπέρα. Τα πρώτα θα πάνε σε ανάπτυξη, τα δεύτερα σε υποερωτήματα ή και καθόλου. (Εξαρτάται και από την ύλη που έχουν γράψει τα επιμέρους διαγωνίσματα μέσα στο χρόνο, οπότε κατά τεκμήριο τα έχουν ήδη διαβάσει). 

Μετά πάω στις ασκήσεις και ελέγχω ποιες έχουν λυθεί στη τάξη. Επιλέγω εκείνη που έχει το περισσότερο ενδιαφέρον και διαμορφώνω μια παρόμοια. (Ζ3). Στη συνέχεια για το πρόβλημα, βλέπω ποιες από τις λυμένες ασκήσεις μπορούν να συνδυαστούν για να δώσουν ένα πρόβλημα που θα μπορεί να συνδυάσει μεγαλύτερο κομμάτι ύλης. Εκεί σχηματίζω το πρόβλημα.(Ζ4). Αφού τα γράψω στο χέρι... τα λύνω, για να δω αν λύνονται... (ουδείς αλάθητος... εκτός από τον Πάπα). Διάρκεια 2-3 ώρες. Ταυτόχρονα με τις λύσεις κάνω και την μοριοδότηση ανά κομμάτι της άσκησης. 

Πληκτρολογώ τις εκφωνήσεις και ελέγχω ξανά τις εκφωνήσεις για το "αν διαβάζονται και αν έχουν νόημα". Δεν είναι περίεργο αυτό που γράφω. Αυτό που για εμάς σαν καθηγητές φαίνεται προφανές, για τους μαθητές δεν είναι οπότε κοιτάζω μια ακόμα φορά τη διατύπωση. (διάρκεια 1-2 ώρες ακόμα)

Συνολική χρονική διάρκεια 3-5 ώρες για ένα σετ θέματα εξετάσεων. Φυσικά και θα μπορούσα να διαλέξω από κάποιο βιβλίο αλλά δεν θα ήταν πρωτότυπα τα θέματα και θα έκανα και διαφήμιση στο βιβλίο όταν θα έλεγε ο συγγραφέας ότι οι ασκήσεις του είναι στη τράπεζα θεμάτων. ( Αλήθεια η επιτροπή μπορεί να διακρίνει μια πρωτότυπη άσκηση από μια αντιγραφή; Έτσι ρωτάω).

Εγώ ΔΕΝ θα πληρωθώ... για αυτές τις τέσσερις ώρες. Αυτό το 1,5 εκατομμύριο ποιος θα το πάρει για να οργανώσει την τράπεζα θεμάτων μέχρι το Μάιο... (σε τρεις μήνες).

Μάλλον λάθος δουλειά κάνω...

Προσπαθώ να καταλάβω...

Εμμ. Αλισαβάκης

Καθηγητής Χημείας