Άνθρωποι ή υπάκουοι και πειθήνιοι;
Τα καλλιτεχνικά είναι ένα πρακτικό μάθημα, και είναι μάθημα, και είναι η ώρα που μπορεί να εκφραστεί το παιδί μ ένα διαφορετικό τρόπο, πέρα απο τον προφορικό και το γραπτό λόγο.
Γιατί ο προφορικός και ο γραπτός λόγος χωλαίνει, στο άχρωμο περιβάλλον του σχολείου. Η κριτική σκέψη που σημαίνει και διέγερση της φαντασίας φυλακίζεται στα στενά πλαίσια της αποστήθισης.
Τα μαθήματα που προωθούν τη φαντασία όπως π.χ καλλιτεχνικά, μουσική, θέατρο δημιουργούν κίνητρα για να προσεγγίσουν άλλα πολιτιστικά στοιχεία όπως λογοτεχνία, ποίηση, ιστορία κλπ. Και ο σκοπός του σχολείου είναι άνθρωποι που κρίνουν, σκέφτονται και πράττουν.
Το σχολειό μας, δυστυχώς, προωθεί την παπαγαλια και την εξετασιοκεντρική μάθηση. Τα παιδιά πιέζονται στην απομνημόνευση που φυλακίζει τη δημιουργικοτητα και τη φαντασία τους και εγκλωβίζει τα συναισθηματά τους.
Η Ελλάδα δημιούργησε έναν πολιτισμό. Ποιος είναι αυτός που θέλει αυτός ο πολιτισμός ν’αποκοπεί πλήρως απο την Δημόσια εκπαίδευση χωρίς περαιτέρω;
Μήπως, όμως δεν χρειάζεται το Ελληνικό Σύστημα παιδείας ανθρώπους με κριτική σκέψη; Αλλά μαθητές που θα αποστηθίζουν και θα εξετάζονται συνεχώς;
Ποιος θέλει Ανθρώπους; Και ποιος θέλει υπάκουους και πειθήνιους;
Λεοντοπούλου Βασιλική
Εκπ/κος ΠΕ08 Ζωγράφος-Γλύπτρια και Άνθρωπος
