Στην Ελλάδα οι γονείς ανησυχούν για το αν το Σεπτέμβρη το σχολείο των παιδιών τους θα έχει δασκάλους, αν οι μαθητές ανά τάξη θα είναι 25 ή 28 ή 38, αν θα υπάρχουν πούλμαν για τη δωρεάν μεταφορά των μαθητών στο απομακρυσμένο σχολείο τους, αν θα μπορέσουν να πληρώσουν το φροντιστήριο ή τα μαθήματα αγγλικών… ακόμα και αν θα υπάρχει φαγητό στο σπίτι όταν θα επιστρέφει το παιδί απ’ το σχολείο.

 

Και στην Αγγλία οι γονείς ανησυχούν για το πώς θα  βρουν 200-300 λίρες (230-430 ευρώ) για να αγοράσουν iPad καθώς όλο και περισσότερα σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια, χρησιμοποιούν τάμπλετ στην τάξη. Οι μαθητές έχουν τρεις επιλογές: α) να φέρουν το τάμπλετ που έχον σπίτι, β) να αγοράσουν τάμπλετ από το σχολείο  σε τιμή προσφοράς λόγω μαζικής αγοράς, γ) να νοικιάσουν τάμπλετ από το σχολείο με 14 έως 34 ευρώ το μήνα και δ) να μη χρησιμοποιήσουν καθόλου iPad.

 

plakaΌ,τι ήταν κάποτε η πλάκα και το κοντύλι, αργότερα το τετράδιο και το μολύβι, έχει γίνει σήμερα το τάμπλετ. Κατανοεί κανείς όχι μόνο την επιβάρυνση για τις πιο φτωχές οικογένειες, αλλά και το πόσο άσχημα θα νιώθει το παιδί που έρχεται χωρίς τάμπλετ στο σχολείο ή όταν συγκρίνει τη δική του φτηνή συσκευή με την ακριβότερη κάποιων άλλων παιδιών.

 

Το ψηφιακό χάσμα (digital divide) συμπληρώνει ή μάλλον εικονογραφεί το ταξικό χάσμα, τις κοινωνικές διαφορές. Όπως γράφει ο Observer το περασμένο Σάββατο, το βρετανικό υπουργείο Παιδείας πιστεύει ότι με τη χρήση τάμπλετ μες στην τάξη μακροπρόθεσμα εξοικονομούνται χρήματα καθώς καταργούνται τα χάρτινα βιβλία. Ωστόσο, οι σύλλογοι γονέων και εκπαιδευτικών διαμαρτύρονται επειδή βλέπουν να καταργείται στην πράξη η δωρεάν παιδεία.

 

Η Κριστίν Μπλόουερ, γενική γραμματέας της Εθνικής Ένωσης Δασκάλων, λέει χαρακτηριστικά: «Δεδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθεί να ειναι μια ταξική κοινωνία, το σχολείο δεν πρέπει να διαιωνίζει και να βαθαίνει τις ταξικές διαφορές. Η υποχρεωτική αγορά ή ενοικίαση ταμπλέτας  μπορεί να είναι η χαριστική βολή για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να φαίνονται λογικές και προοδευτικές, αλλά μπορούν να αφήσουν πίσω πολλούς μαθητές… Συχνά ένα παιδί δεν θέλει να  μάθουν οι συμμαθητές του ότι δεν έχει κομπιούτερ στο σπίτι ή δεν μπορεί να αγοράσει ένα τάμπλετ για την τάξη. Αν αυτές οι συσκευές δίνονταν δωρεάν από το σχολείο, τότε όλοι οι μαθητές θα είχαν την ίδια πρόσβαση στη γνώση και τις ίδιες ευκαιρίες χωρίς στίγμα… Αν αυτό δεν γίνει, ένα μεγάλο κομμάτι του μαθητικού πληθυσμού θα αποξενωθεί από το σχολείο».

 

Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι η τεχνολογία αυτού του είδους απαξιώνεται σε ελάχιστο διάστημα. Π.χ το ipad πρώτης γενιάς εξαιτίας της χαμηλής μνήμης συστήματος (256mb), είναι σήμερα πιο αργό από υπολογιστή 15ετίας και κρασάρει συνέχεια, ενώ και το πιο πρόσφατο ipad 4 είναι βαρύ σαν τούβλο (το νέο μοντέλο θα είναι 35% ελαφρύτερο), σε σύγκριση με το ipad mini και το νέο Nexus 7.  Πολλά τα ερωτήματα. Με ποια λογική και κριτήρια τα σχολεία να προωθούν το ακριβότερο προϊόν της Apple σε σύγκριση με την πιο προσιτή πλέον πρόταση της Google και να απαιτούν από τους γονείς να προβούν σε μια επένδυση για ένα προϊόν που σε λίγους μήνες μπορεί να είναι ήδη ξεπερασμένο;

 

Ας σημειωθεί ότι το σχετικό άρθρο της εφημερίδας δέχτηκε πάνω από 1.300 σχόλια, τα περισσότερα από τα οποία επισημαίνουν ότι η οικονομική ανισότητα θα εντείνει και τη γνωσιακή ανισότητα. Κάποιος γράφει ότι τα παιδιά μπορούν να εργαστούν το καλοκαίρι και, με τις οικονομίες τους, να αγοράσουν τα ίδια το iPad τους… Και καλά ένας μαθητής 16 χρονών. Τι δουλειά να πιάσουν τα 10χρονα και τα 8χρονα; Να πουλάνε χαρτομάντιλα στα φανάρια;