Alfavita Newsroom Αιρετός ΠΥΣΔΕ Κοζάνης
[email protected]
Το παρόν άρθρο μοναδικό σκοπό έχει να παρουσιάσει τα πορίσματα της νομολογίας του Συμβουλίου Της Επικρατείας (ΣτΕ) σχετικά με τη διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων.
Η διαθεσιμότητα των εργαζομένων αποτελεί έναν αυτοτελή θεσμό προσωρινής αναστολής της σύμβασης εργασίας με καταβολή του μισού των αποδοχών την οποία μπορεί να επιβάλλει μονομερώς ο εργοδότης και ρυθμίζεται στο άρθρο 10 παρ. 1-3 του ν. 3198/1955, σύμφωνα με το οποίο οι επιχειρήσεις και εκμεταλλεύσεις μπορούν, σε περίπτωση περιορισμού της οικονομικής δραστηριότητας τους, να θέτουν σε διαθεσιμότητα τους μισθωτούς τους η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες ετησίως με καταβολή του μισού του μέσου όρου των τακτικών αποδοχών τους των δύο τελευταίων μηνών υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης.
Στο νομοθέτη δεν αποκλείεται να θεσπίσει το θεσμό της διαθεσιμότητας στους εργαζόμενους στο δημόσιο προς το σκοπό της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών του, ώστε κάποιοι υπάλληλοι να μετακινηθούν σε άλλες υπηρεσίες και κάποιοι άλλοι να απολυθούν, δεν κωλύεται δηλαδή ο κοινός νομοθέτης να καταργεί οργανικές θέσεις ή να τροποποιεί τις αρμοδιότητές τους, καθώς επίσης να επεκτείνει ή να συμπτύσσει τη βαθμολογική κλίμακα, εφόσον με τις ρυθμίσεις αυτές δεν παραβιάζεται ο κανόνας της οργάνωσης και στελέχωσης της Διοίκησης με μόνιμους υπαλλήλους. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 103 παρ. 4 του Συντάγματος, σε περίπτωση κατάργησης της κατεχόμενης από τον υπάλληλο θέσης είτε μεμονωμένως είτε δια της κατάργησης ολόκληρης της δημόσιας υπηρεσίας στην οποία ανήκει η θέση, μπορεί ο υπάλληλος να απολυθεί ή να τοποθετηθεί σε άλλη υπηρεσία (ΣτΕ 1033/1977 Oλομ., ΣτΕ 466/1984). Σύμφωνα όμως με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος), η επιλογή των εργαζόμενων που τίθενται σε μια τέτοια κατάσταση δεν θα πρέπει να είναι ούτε αυθαίρετη ούτε επιλεκτική αλλά να γίνει με αντικειμενικά κριτήρια, υπηρεσιακά ή κοινωνικά, βάσει των ικανοτήτων, των προσόντων, της απόδοσης, της αρχαιότητας, της ηλικίας, της οικογενειακής και της οικονομικής κατάστασης των υπαλλήλων. Τούτο υπαγορεύει και η αρχή της αξιοκρατίας και της ισότητας (άρθρο 103 παρ. 7 και άρθρο 4 του Συντάγματος,) η οποία επιβάλλει η πρόσβαση σε δημόσιες θέσεις αλλά και η διατήρηση των θέσεων αυτών από τους υπαλλήλους που τις έχουν καταλάβει να γίνεται με κριτήρια που συνάπτονται με την προσωπική αξία και ικανότητα των ενδιαφερομένων ( ΣτΕ 1253/2003 Ολομ., ΣτΕ 2099/2000, ΣτΕ 5094/1996, ΣτΕ 3675/1996 κ.α.). Επίσης, ο νομοθέτης έχει από το Σύνταγμα ευρύτατη εξουσία οργάνωσης των δημοσίων υπηρεσιών, τόσο ως προς τη δομή τους (σύσταση και κατάργηση Υπουργείων, Γενικών ή Ειδικών Γραμματειών, Γενικών Διευθύνσεων, αυτοτελών υπηρεσιών κ.λ.π.), όσο και ως προς τη σύσταση, την κατάργηση θέσεων και τη βαθμολογική κλίμακα των δημοσίων υπαλλήλων που καταλαμβάνουν τις θέσεις αυτές (ΣτΕ 1715,1722/1983 Ολομ., ΣτΕ 2934/1993, ΣτΕ 3045-46/1997). Ωστόσο, οι ανωτέρω μεταβολές που επιχειρεί ο νομοθέτης πρέπει να είναι προϊόν εμπεριστατωμένης μελέτης ώστε να τεκμηριώνεται ότι οι νέες ρυθμίσεις είναι ορθολογικές, διαρκείς και αποτελεσματικές και όχι περιστασιακές και αποσπασματικές ( ΣτΕ 44/2000, ΣτΕ 528/1999).
Βέβαια το πεδίο δοκιμής και άσκησης των κοινωνικών αγώνων δεν είναι η αίθουσα του ΣτΕ αλλά ο δρόμος της πολιτικής και κοινωνικής δράσης.
Ο κλάδος μας φέρει το ιστορικό βάρος και την ευθύνη της διαμόρφωσης των όρων και του συντονισμού του αγώνα προς αποτροπή των σχεδίων διαθεσιμότητας/απόλυσης εκπαιδευτικών και της περαιτέρω υποβάθμισης των δημοσίων αγαθών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
