Η φετινή σχολική χρονιά θα ήταν η πρώτη που θα ξεκινούσε χωρίς κενά εκπαιδευτικών, παρά μόνο δύο, στο σχολείο. Θαυμα! Γιατί; Απλά έτυχε. Καθως υπάρχουν χιλιάδες κενά σε όλα τα σχολεία, όπως κάθε χρόνο.
Όμως το Υπουργείο δεν το άντεξε αυτό....
Δημιούργησε αναστάτωση, ανισορροπία, μπαχαλο σε μια τόσο οργανωμένη κατάσταση, κλείνοντας ξαφνικά ένα από τα τμήματα της Α Γυμνασίου! Ενώ είχαν αρχίσει τα μαθήματα!
Εμείς, οι καθηγητές, είχαμε φροντίσει να είναι όλα όσο γίνεται καλύτερα για τα "πρωτακια" μας. Οι γονείς χαίρονταν την πρώτη μέρα που έβλεπαν με πόση χαρά και ενθουσιασμό τους κάναμε ξενάγηση στο νέο τους σχολείο. Τους μιλήσαμε με αγάπη, εγώ μάλιστα τους είπα -που να ηξερα- πως θα είναι πολύ καλό να γίνουν μια αγαπημένη ομάδα, καθώς θα συνεχίσουν σε αυτό το τμημα-οπως ειχαν χωριστει-μεχρι και τη Γ Λυκείου. Τα παιδιά βρήκαν τους φίλους τους, διάλεξαν τους διπλανούς τους και ήμασταν όλοι χαρούμενοι που τα τμήματα θα είχαν άνεση. Με μεγάλη ικανοποίηση, ξεκίνησα το πρώτο μάθημα με μια κινητική δραστηριότητα γνωριμίας στην τάξη, αφού, είχαμε τον απαιτούμενο χώρο. Αυτον που κάθε τάξη το 2026 οφείλει να έχει για τα παιδιά μας.
Και ξαφνικά, τα παιδιά έμαθαν με τον χειρότερο τρόπο πως το Υπουργείο Παιδείας δεν τους δίνει καμία σημασία. Ουτε σ αυτά ουτε στους δασκάλους τους. Πως για την κυβέρνηση δεν είναι παρά αριθμοί. 25,26,27,28....
Δηλαδή για άλλη μια φορά, "πάμε και όπου βγει"
Έχουμε τόσα πολλά να παλέψουμε στην εκπαίδευση στην Ελλάδα. Με κύριο και αιτία όλων: την υποχρηματοδότηση της Παιδείας. Με λίγα λόγια: Δε δίνουν λεφτά για τα παιδιά μας, αλλά τα τρώνε σε σκάνδαλα και ως δια μαγείας πολλοί πολιτικοί έχουν 10 και 20 ακίνητα ο καθένας, λεφτά στο εξωτερικό και τόσα που ο καθένας πια μπορεί να μάθει. Τα χρήματα πάνε αλλού. Η Υγεία, η Παιδεία, οι δημόσιες μεταφορές είναι ξεχασμένη υπόθεση και το μάθαμε με τον πιο τραγικό τρόπο με τη δολοφονία τόσων ανθρώπων, στην πλειοψηφία νέων παιδιών στα Τέμπη.
Το κλείσιμο τοσων τμημάτων σχολείων είναι άλλη μια απόδειξη πως δεν υπάρχει καμία φροντίδα, καμία μέριμνα, κανένας σχεδιασμός, καμία πρόοδος.
Τι περιμένουμε λοιπόν για να βγούμε στους δρόμους, ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ, και να μη γυρίσουμε σπίτι μας και στα σχολεία μας, αν δεν ανοίξουμε μια ρωγμή, ένα παράθυρο προς το σχολείο που θέλουμε και που αξίζουμε! Το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά μας! Με ωραιες εγκαταστάσεις, κλειστά γυμναστήρια, δωρεάν γεύματα, ντουλάπια, μεγάλες αίθουσες, ωραίες αυλές, γραφεία για τους εκπαιδευτικούς, αίθουσες εκδηλώσεων, γραφική ύλη άφθονη, υλικά, εξοπλισμό, εργαστήρια και τόσα άλλα. ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΙΘΟΥΣΕΙΣ, όχι να μας στριμώχνουν όπως όπως χωρίς κλιματισμό κι αυτοί να αράζουμε στις γραφεία τες τους με το ερκοντισιον!
Ποιοι όμως αποφασίζουν για τις τύχες μας; Πωλητες νανογιλεκων, εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα, πολιτικοί που μπαζωσαν με δικές τους εντολές τα Τέμπη και συνεχίζουν να μπαίνουν τις ζωές και τις ζωές των παιδιών μας σε ένα σχολείο από όπου δε μας μας δίνουν την ευκαιρία να διδάξουμε στα παιδιά σχέδιο, ενώ εξετάζεται στις πανελλήνιες, τις ξένες γλώσσες με παραπάνω ώρες για να παίρνουν το δίπλωμα από το σχολείο, μαθήματα καλλιτεχνικών στο Λύκειο, κοινωνιολογία που είναι απαραίτητη....
Γιατί λοιπόν δεν ξεσηκωνόμαστε επιτέλους; Ποιος φόβος υπάρχει; Τι είναι χειρότερο από μια ζωή που δουλεύουμε νυχθημερόν για να πηγαίνουμε τα παιδιά στα φροντιστήρια μέχρι το βράδυ; Είναι ζωή αυτή να δουλεύουμε για αυτά που το κράτος έπρεπε να παρέχει στα παιδιά κι εκείνα να μην μπορούν να απολαύσουν λίγες στιγμές ελευθερίας; Και ένα ωραίο σχολείο;
Ψηλά το κεφάλι λοιπόν! Ας πάρουμε επιτέλους τη ζωή μας στα χέρια μας!
Το μέτρο της συγχώνευσης τμημάτων δεν πρέπει να περάσει! Και πρέπει να είναι μόνο η αρχή μιας μεγάλης εξέγερσης. Να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε!!!!
Εκπαιδευτικός 5ου Γυμνασίου Νέας Σμύρνης
