Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στο ζήτημα της χορήγησης αδειών άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου στους εκπαιδευτικούς, καθώς δύο ακόμη αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά έρχονται να ενισχύσουν τη νομολογία που διαμορφώνεται υπέρ των εργαζόμενων γονέων.
Με τις υπ' αριθμ. ΠΔΝ2289/2026 και ΠΔΝ2290/2026 προσωρινές διαταγές του Α3 Ακυρωτικού Τμήματος, το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά έκανε δεκτά τα αιτήματα δύο εκπαιδευτικών, κρίνοντας ότι η άδεια άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου πρέπει να χορηγηθεί για το χρονικό διάστημα που οι ίδιες είχαν αιτηθεί και όχι μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς ή έως τις 31 Αυγούστου του επόμενου έτους, όπως είχε αποφασίσει η Διοίκηση.
Είχαν ζητήσει τετράμηνη άδεια
Στις δύο συγκεκριμένες υποθέσεις, οι εκπαιδευτικοί είχαν υποβάλει αίτηση τον Μάιο του 2026 ζητώντας να λάβουν άδεια από 1 Σεπτεμβρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2026, προκειμένου να επιστρέψουν στη συνέχεια στα καθήκοντά τους.
Ωστόσο, η Διοίκηση είχε εγκρίνει την άδεια μέχρι τις 31 Αυγούστου 2027, επιμηκύνοντας μονομερώς τη διάρκειά της και στερώντας από τις εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα να επιστρέψουν νωρίτερα στην εργασία τους.
Το Διοικητικό Εφετείο έκανε δεκτό το αίτημά τους, διατάσσοντας ουσιαστικά να εφαρμοστεί η διάρκεια που είχαν οι ίδιες ζητήσει.
Συνέχεια της νομολογίας
Οι νέες αποφάσεις έρχονται σε συνέχεια των αποφάσεων 16/2026 και 17/2026 του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, αλλά και της πρόσφατης απόφασης 44/2026 του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, οι οποίες είχαν επίσης κρίνει ότι δεν προβλέπεται από τον νόμο υποχρεωτική λήξη της άδειας ανατροφής τέκνου στις 31 Αυγούστου.
Με τον τρόπο αυτό διαμορφώνεται πλέον μια σταθερή νομολογιακή κατεύθυνση υπέρ της εφαρμογής του Υπαλληλικού Κώδικα και στους εκπαιδευτικούς.
Τι προβλέπει ο νόμος
Σύμφωνα με τη νομική προσέγγιση που υιοθετούν τα διοικητικά δικαστήρια, η διάταξη του άρθρου 53 παρ. 1 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007), που ρυθμίζει την άδεια άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου, εφαρμόζεται και στους εκπαιδευτικούς, καθώς το συγκεκριμένο ζήτημα δεν ρυθμίζεται από τις ειδικές διατάξεις του ν. 1566/1985.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι πρόκειται για δικαίωμα που δεσμεύει τη Διοίκηση, χωρίς να διαθέτει διακριτική ευχέρεια να μεταβάλλει τη διάρκεια της άδειας επικαλούμενη υπηρεσιακές ανάγκες ή τον κύκλο του σχολικού έτους.
Μήνυμα προς τη Διοίκηση
Οι αποφάσεις ενισχύουν τη θέση ότι η διοικητική πρακτική δεν μπορεί να υπερισχύει του νόμου και ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν, εντός των ορίων που προβλέπει η νομοθεσία, τη διάρκεια της άδειας ανατροφής τέκνου που επιθυμούν να λάβουν.
Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να επηρεάσει και άλλες αντίστοιχες υποθέσεις, καθώς ολοένα και περισσότερα διοικητικά δικαστήρια φαίνεται να υιοθετούν την ίδια ερμηνεία της νομοθεσίας, δημιουργώντας ένα ισχυρό νομολογιακό πλαίσιο υπέρ των εκπαιδευτικών γονέων.
Τι λέει στο alfavita.gr ο δικηγόρος Ιωάννης Σουκιούρογλου
Νέες αποφάσεις που δικαιώνουν εκπαιδευτικούς για τη χορήγηση των αδειών άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου
Σε συνέχεια των με αριθμό 16/2026 και 17/2026 Αποφάσεων του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τις οποίες δεν υφίσταται υποχρεωτική λήξη της άδειας άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου ως τις 31 Αυγούστου, το γραφείο μας πέτυχε την έκδοση δύο ακόμη αποφάσεων, και μάλιστα σε επίπεδο προσωρινής διαταγής, από το Α3 Ακυρωτικό Τμήμα του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις με αριθμό ΠΔΝ2289/2026 και ΠΔΝ2290, έγινε δεκτό το αίτημα των εκπαιδευτικών για τη χορήγηση της ανωτέρω άδειας για το χρονικό διάστημα από 01/09/2026 ως 31/12/2026 και όχι ως 31/08/2027 όπως αρχικά τις είχε χορηγήσει η Διοίκηση. Και οι δύο αποφάσεις αφορούν υποθέσεις εκπαιδευτικών που είχαν αιτηθεί τη σχετική άδεια τον Μάιο του 2026 και η Διοίκηση και στις δυο περιπτώσεις τις είχε χορηγήσει ως 31/12/2027.
Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η διάταξη του άρθρου 53 παρ. 1 του Υπαλληλικού Κώδικα περί χορήγησης άδειας ανατροφής τέκνου άνευ αποδοχών, η οποία ρυθμίζει θέμα το οποίο δεν ρυθμίζεται από τις ειδικές για τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διατάξεις του ν. 1566/1985, εφαρμόζεται χωρίς διάκριση και στην κατηγορία των εκπαιδευτικών. Εξαιτίας, άλλωστε, του ιδιαίτερου χαρακτήρα της συγκεκριμένης αυτής άδειας του άρθρου 53 παρ. 1 του ν. 3528/2007, προβλέπεται και ο υποχρεωτικός της χαρακτήρας για τη Διοίκηση, σε αντίθεση με τη διακριτική της ευχέρεια για τη χορήγηση των αδειών της περ. Ε’ του άρθρου 16 του ν. 1566/1985.
Με εκτίμηση
Ιωάννης Σουκιούρογλου
Δικηγόρος
