Λεωνίδας Βουρλιώτης 
Δεν πραγματοποιήθηκε τελικά χθες στη Βουλή η προγραμματισμένη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης για τα χιλιάδες εκπαιδευτικά κενά στα δημόσια σχολεία, έπειτα από αίτημα αναβολής της υπουργού Παιδείας, Σοφίας Ζαχαράκη.
Η επίκαιρη ερώτηση είχε κατατεθεί από τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Στέφανο Παραστατίδη και αφορούσε ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα της δημόσιας εκπαίδευσης: τις χαμένες διδακτικές ώρες, τα ακάλυπτα κενά εκπαιδευτικών και την εικόνα υποστελέχωσης που εξακολουθεί να καταγράφεται λίγες μόλις εβδομάδες πριν από την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς 2025-2026.
Η αναβολή προκάλεσε εύλογα ερωτήματα, καθώς την ίδια ώρα στη Βουλή βρισκόταν ο υφυπουργός Παιδείας Νίκος Παπαϊωάννου, ο οποίος απαντούσε σε άλλες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις για ζητήματα της εκπαίδευσης. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συζήτηση δεν προχώρησε, καθώς η ερώτηση απευθυνόταν προσωπικά στην υπουργό.
Τα ερωτήματα που έμειναν αναπάντητα
Με την παρέμβασή του, ο Στέφανος Παραστατίδης ζητούσε σαφείς απαντήσεις σε δύο βασικά ερωτήματα:
- Ποια είναι η πραγματική εικόνα των κενών σήμερα ανά βαθμίδα, ειδικότητα και περιοχή;
- Ποιος είναι ο σχεδιασμός ώστε να μην επαναληφθεί το ίδιο φαινόμενο τη νέα σχολική χρονιά;
Στην ερώτησή του, ο βουλευτής ασκούσε έντονη κριτική στις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις περί έγκαιρης στελέχωσης των σχολείων, υποστηρίζοντας ότι η πραγματικότητα στα σχολεία διαψεύδει τις αρχικές εξαγγελίες.
Όπως σημείωνε, για ακόμη μία χρονιά το σχολικό έτος κλείνει με σημαντικά κενά, δημιουργώντας προβλήματα στη λειτουργία των σχολικών μονάδων, αποδιοργανώνοντας τη διδασκαλία και στερώντας από χιλιάδες μαθητές πολύτιμες ώρες μάθησης.
Το πρόβλημα πέρα από τους αριθμούς
Το ζήτημα των κενών δεν είναι απλώς αριθμητικό. Σε πολλές περιπτώσεις μεταφράζεται σε:
- μαθητές χωρίς βασικά μαθήματα για εβδομάδες ή και μήνες,
- εκπαιδευτικούς που καλούνται να καλύψουν πολλαπλούς ρόλους,
- συγχωνεύσεις τμημάτων και «μπαλώματα» στο πρόγραμμα,
- αυξημένη επιβάρυνση για σχολεία απομακρυσμένων περιοχών,
- διεύρυνση των μορφωτικών ανισοτήτων.
Ιδιαίτερα στις νησιωτικές και δυσπρόσιτες περιοχές, το πρόβλημα εμφανίζεται συστηματικά κάθε χρόνο, παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις για καλύτερο προγραμματισμό.
Η πολιτική διάσταση
Στην ερώτηση γίνεται και μια ευρύτερη πολιτική ανάγνωση του προβλήματος: ότι η χρόνια υποστελέχωση του δημόσιου σχολείου δεν αποτελεί απλώς οργανωτική αδυναμία αλλά παράγοντα αποδυνάμωσης της δημόσιας εκπαίδευσης.
Το επιχείρημα που τίθεται είναι πως όταν οι οικογένειες βλέπουν επαναλαμβανόμενα κενά, χαμένες ώρες και αβεβαιότητα, ενισχύεται η δυσπιστία προς το δημόσιο σχολείο και, έμμεσα, η στροφή προς ιδιωτικές λύσεις.
Το ερώτημα που παραμένει
Η αναβολή μιας τέτοιας συζήτησης δεν εξαφανίζει το πρόβλημα. Αντιθέτως, το μεταθέτει χρονικά. Γιατί το βασικό ερώτημα παραμένει: πώς γίνεται, στο τέλος σχεδόν κάθε σχολικής χρονιάς, το δημόσιο σχολείο να συνεχίζει να μετρά κενά εκεί όπου θα έπρεπε να μετρά μαθησιακά αποτελέσματα;
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
