Κοκκινάκη Υπατία Για την οξύτητα των προβλημάτων στις υποδομές των ελληνικών σχολείων μίλησε η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) στην ημερίδα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διπλωματούχων Μηχανικών Δημοσίου (Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.) με επίκεντρο τη Σχολική Στέγη.
Όπως σημείωσε η Συνομοσπονδία: «Για το θέμα αυτό έχουν σταλεί χιλιάδες υπομνήματα, έχουν γίνει εκατοντάδες παραστάσεις διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις και παρεμβάσεις σε Δημοτικά Συμβούλια, σε Υπουργεία και σε κάθε άλλη αρμόδια κρατική αρχή σε όλη τη χώρα».
Η ΑΣΓΜΕ τόνισε ότι οι σχολικές υποδομές δεν επηρεάζουν μόνο την ασφάλεια των παιδιών, αλλά και την ίδια την ποιότητα της εκπαίδευσης, σε μια περίοδο που οι κοινωνικές περικοπές και η πολεμική εμπλοκή της χώρας αφαιρούν πόρους από την εκπαίδευση:
«Οι σοβαρές περικοπές κοινωνικών δαπανών στερούν πολύτιμους πόρους από τις ανάγκες των σχολείων, την ασφάλεια των παιδιών και την ίδια την ποιότητα ζωής και εκπαίδευσης που δικαιούνται».
Η κατάσταση των σχολικών κτιρίων περιγράφεται ως ιδιαίτερα κρίσιμη, με τα περισσότερα κτίρια να έχουν κατασκευαστεί πριν από το 1984 και να φέρουν παλαιούς αντισεισμικούς κανονισμούς, φθορές και ανεπαρκή συντήρηση. Σύμφωνα με την ΑΣΓΜΕ:
«Πρόκειται για σχολεία που ήδη μετρούν χρόνο ζωής από 40 έως 67 χρόνια, ενώ ορισμένα προσεγγίζουν ή ξεπερνούν τον έναν αιώνα ζωής… Όλα αυτά τα κτίρια έχουν επιβαρυνθεί με σημαντικές φθορές που δεν επισκευάστηκαν, αυξάνοντας την πιθανότητα να παρουσιάσουν προβλήματα στατικότητας».
Η Συνομοσπονδία υπογράμμισε επίσης την ανάγκη για ένα σχολείο που να αποτελεί ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον για τη μάθηση και την ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες εκπαιδευτικές απαιτήσεις:
«Το αίσθημα που δημιουργεί στο παιδί το σχολείο του είναι αποφασιστικής σημασίας για την προσέγγισή του απέναντι στη γνώση… Η πλειοψηφία των σχολικών κτιρίων αδυνατεί να στηρίξει τις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας».
Η παρέμβαση της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) στην Ημερίδα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διπλωματούχων Μηχανικών του Δημοσίου (Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.)
για τη Σχολική Στέγη
Εκ μέρους του ΔΣ της ΑΣΓΜΕ, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για την πρόσκληση την Πανελλήνια Ομοσπονδία Διπλωματούχων Μηχανικών Δημοσίου, στην ημερίδα που διοργανώνει σήμερα για ένα πολύ σοβαρό θέμα για εμάς τους γονείς και τα παιδιά μας, όπως και για τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση, αυτό της Σχολικής Στέγης.
Για το θέμα αυτό άλλωστε έχουν σταλεί χιλιάδες υπομνήματα, έχουν γίνει εκατοντάδες παραστάσεις διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις, παρεμβάσεις σε Δημοτικά Συμβούλια, σε Υπουργεία και σε κάθε άλλη αρμόδια κρατική αρχή σε όλη τη χώρα, από τους Συλλόγους Γονέων, τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες μας, αναδεικνύοντας τόσο τα θέματα ασφάλειας για τα παιδιά μας, όσο και τη συσχέτιση της κατάστασης των σχολικών υποδομών με την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες που υπάρχουν.
Η ημερίδα σας πραγματοποιείται την ώρα που οι εξελίξεις με τις πολεμικές συγκρούσεις και την εμπλοκή της χώρας μας έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στους γονείς αλλά και στα ίδια τα παιδιά. Οι σοβαρές περικοπές κοινωνικών δαπανών που συνοδεύουν αυτή την πολεμική εμπλοκή, στερούν πολύτιμους πόρους από τις τεράστιες ανάγκες που έχουν τα σχολεία των παιδιών μας, από την ασφάλειά τους, από την ίδια την ποιότητα ζωής και εκπαίδευσης που δικαιούνται, για να δοθούν δισεκατομμύρια ευρώ για πανάκριβους εξοπλισμούς που δεν σχετίζονται με την άμυνα της χώρας μας, αλλά με τους άδικους πολέμους που συμμετέχει στηρίζοντας το αιματοκύλισμα των λαών, αμάχων και μικρών παιδιών, σε Ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή.
Σε τι κατάσταση είναι λοιπόν σήμερα τα σχολεία που τα παιδιά μας περνούν σχεδόν το 1/3 του ημερήσιου χρόνου τους και γιατί οι οργανώσεις γονέων μιλούν για νέες «κοιλάδες των Τεμπών», για ζώνες κινδύνων στους οποίους είναι εκτεθειμένα τα παιδιά μας;
Τα σχολεία που κατασκευάστηκαν μέχρι το 1984 αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία των σχολικών κτιρίων. Χτίστηκαν με τον παλαιό και ανεπαρκή πλέον αντισεισμικό κανονισμό (1959) και είναι κτίρια γερασμένα και καταπονημένα από παλαιότερους σεισμούς και τη φυσιολογική φθορά του χρόνου. Πρόκειται για σχολεία που ήδη μετρούν χρόνο ζωής από 40 έως 67 χρόνια, ενώ υπάρχουν και ορισμένα που προσεγγίζουν ή ακόμα και ξεπερνούν τον έναν αιώνα ζωής! Όλα αυτά τα κτίρια πέρα από τις αδυναμίες των κανονισμών της εποχής τους, αλλά και των υλικών που τότε ήταν διαθέσιμα, έχουν επιβαρυνθεί και με σημαντικές φθορές που δεν επισκευάστηκαν, αυξάνοντας την πιθανότητα να παρουσιάσουν προβλήματα στατικότητας λόγω της οξείδωσης του οπλισμού και άλλων προβλημάτων, που λειτούργησαν επιβαρυντικά από την έλλειψη ουσιαστικής συντήρησης και επισκευών, εξαιτίας της χρόνιας υποχρηματοδότησης.
Κι αφού για πάνω από μια δεκαπενταετία για τα σχολεία δεν υπήρχε δεκάρα τσακιστή, τώρα παρουσιάζεται ως ριζική ανακαίνιση και ανακατασκευή σχολείων το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» με τη δήθεν δωρεά 100 εκατ. ευρώ από τις συστημικές τράπεζες αφού χρωστάνε 12,5 δις ευρώ από αναβαλλόμενους φόρους! Ένα πρόγραμμα που αφορούσε μόλις το 3% των σχολείων και οι παρεμβάσεις και δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα χέρι βάψιμο, αναβάθμιση τουαλετών και αύλειων χώρων, καθώς εξαρχής απέκλειε σοβαρότερες κατασκευαστικές παρεμβάσεις που σχετίζονται με θέματα ελέγχου στατικότητας και θωράκισης των κτιρίων. Και υπάρχει και η πλευρά των ενεργειακών αναβαθμίσεων που περιλαμβάνουν θερμοπροσόψεις, οι οποίες ξεκινούν χωρίς να γνωρίζουμε τι αποτελέσματα έδωσε ο πρωτοβάθμιος έλεγχος, όπως κι αν θα προηγηθούν οι απαραίτητες μελέτες και επισκευές πριν προχωρήσουν οι θερμοπροσόψεις.
Η ασφάλεια για τα παιδιά μας όμως δεν περιορίζεται μόνο στην στατική επάρκεια του σχολικού κτιρίου. Γονείς και εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν ότι αίθουσες και προαύλια σχολείων πλημμυρίζουν, σοβάδες αποκολλούνται από τις οροφές, καταγράφονται βραχυκυκλώματα από τις απαρχαιωμένες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και πίνακες, υπάρχουν καλώδια εκτεθειμένα, λάμπες και φωτιστικά οροφής που αποκολλούνται, τζάμια που σπάνε και δεν αντικαθίστανται. Στα σχολεία των παιδιών μας υπάρχουν προαύλια με κακοτεχνίες, ρηγματώσεις, καθιζήσεις και άλλες σημαντικές φθορές, γήπεδα με κατεστραμμένα ή ανύπαρκτα προστατευτικά καλύμματα σε μπασκέτες, στύλους κ.α. που ευθύνονται για καθημερινά μικρά ή/και σοβαρότερα ατυχήματα.
Ανησυχούμε τι θα γίνει σε περιπτώσεις άλλων έκτακτων καταστάσεων κινδύνου όπως έκρηξη ή φωτιά εντός του σχολείου, σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών όπως πλημμύρα, σεισμό, δασική πυρκαγιά, ή στην περίπτωση Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, όπως υπενθύμισε η πρόσφατη φωτιά σε αγωγό καυσίμων της Coral Gas στο Πέραμα, μέσα στον αστικό ιστό, δίπλα στα σπίτια και τα σχολεία μας, δίπλα σε αθλητικούς χώρους και παιδικές χαρές. Ανησυχούμε γιατί εμφανίζονται συχνά δυσλειτουργίες στα συστήματα θέρμανσης, ακόμα και φονικές εκρήξεις στα λεβητοστάσια, όπως αυτό στις Σέρρες με ένα παιδί νεκρό και δύο τραυματισμένα, γιατί η αντικεραυνική προστασία λείπει από πολλά σχολεία, γιατί πολλά σχολεία δεν διαθέτουν καν πιστοποιητικό πυρασφάλειας (πόσο μάλλον ενεργητική και παθητική πυρασφάλεια), γιατί έχουμε δει σχολεία να γίνονται παρανάλωμα του πυρός, γιατί υπάρχουν σχολεία με μία μόνο είσοδο – έξοδο, γιατί παρά τα αλλεπάλληλα αιτήματά μας δεν γνωρίζουμε ποια είναι τα αποτελέσματα έστω του πρωτοβάθμιου – οπτικού ελέγχου, όπου διενεργήθηκε.
Κι ανησυχούμε ακόμα περισσότερο γιατί το κράτος τα γνωρίζει όλα αυτά και αντί να προχωρήσει σε γενναία αύξηση της χρηματοδότησης στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, για την ουσιαστική συντήρηση, εκτεταμένες επισκευές και πρόγραμμα ανέγερσης νέων σχολείων, προσπαθεί να ξεμπερδέψει από τις ευθύνες του, κλείνοντας τα σχολεία κάθε φορά που βρέχει, χιονίζει, φυσάει ή έχει καύσωνα ή τα κλείνει επ΄αόριστον, όπως με τα σεισμόπληκτα σχολεία στο Αιγάλεω! Γιατί γνωρίζει ότι τα παιδιά μας δεν είναι ασφαλή ούτε μέσα ούτε καθ’ οδόν για το σχολείο.
Όταν όμως μιλάμε για τη σχολική στέγη θα πρέπει να εξετάζουμε και τη σημασία που έχουν οι σχολικές υποδομές στη σχέση του παιδιού με το σχολείο, αλλά και στην ίδια την εκπαιδευτική και μαθησιακή διαδικασία.
Ένα παιδί, μέχρι τα 18 του χρόνια, βρίσκεται καθημερινά επί 6 τουλάχιστον ώρες σε ένα χώρο μέσα στον οποίο θα πρέπει να μάθει να σκέφτεται, να επικοινωνεί, να αντιλαμβάνεται την αντικειμενική πραγματικότητα με τους νόμους που την διέπουν, να αθλείται, να ψυχαγωγείται και όποια άλλη δραστηριότητα είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του, έτσι ώστε να μπορέσει να κάνει τα βήματα που θα το φέρουν στην ενήλικη ζωή. Προφανώς, η διαμόρφωση αυτού του χώρου, του Δημόσιου Σχολείου του, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο να αισθανθεί αυτόν τον χώρο δικό του, να τον αγαπήσει, να μάθει να τον φροντίζει και να τον διατηρεί όμορφο. Το αίσθημα που δημιουργεί στο παιδί το σχολείο του, είναι αποφασιστικής σημασίας για την προσέγγισή του απέναντι στην γνώση που θα του παρέχεται σε αυτό. Ένα σχολείο που θα δημιουργεί θετικά συναισθήματα στο παιδί, θα το προδιαθέτει θετικά και για την διαδικασία της μάθησης και ένα σχολείο που θα δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, θα το απομακρύνει από αυτή.
Η πλειοψηφία των σχολικών κτιρίων αδυνατεί να στηρίξει τις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας όσον αφορά το περιεχόμενο και την ηλικιακή βαθμίδα που φιλοξενεί η κάθε σχολική μονάδα. Κι αυτό αφορά τον αυξημένο αριθμό των μαθητών ανά τάξη που δυσκολεύει την εξατομικευμένη βοήθεια και διδασκαλία, την έλλειψη αιθουσών για τα μαθήματα μουσικής, εικαστικών κλπ, εργαστηρίων φυσικών επιστημών, γυμναστηρίων, βιβλιοθηκών κλπ. Αδυνατούν να αποτελέσουν το περιβάλλον εκείνο που θα εμπνεύσει, θα συνδέσει στο μυαλό των παιδιών την θεωρητική με την πρακτική γνώση, να φέρει σε επαφή τα παιδιά με τον πολιτισμό, τα αθλήματα, τη φύση.
Δεν μπορούν να αποτελέσουν, ειδικότερα για τις μικρότερες ηλικίες που τώρα εισέρχονται στην σχολική ζωή, τον φιλόξενο και ασφαλή εκείνο χώρο -ειδικά όταν το σχολείο τους είναι ένα τσίγκινο κουτί, όπως αυτά που χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες της δίχρονης προσχολικής αγωγής- που θα τα προετοιμάζει για την ομαλή ένταξη τους σε αυτόν, στην κοινωνικοποίηση τους κλπ, με τις απαιτήσεις που έχει αυτή ηλικιακή βαθμίδα.
Τα προβλήματα είναι ακόμα πιο εμφανή στα Ειδικά Σχολεία που στεγάζονται σε ακατάλληλα και επικίνδυνα κτίρια, έχοντας παιδιά με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στοιβαγμένα σε λίγα τετραγωνικά, με ανύπαρκτους ή επικίνδυνους αύλειους χώρους, με αίθουσες σε ορόφους χωρίς ασανσέρ ή με ανεπαρκή χωρητικότητα για παιδιά σε αμαξίδιο. Η δημιουργία νέων Ειδικών Σχολείων όλων των βαθμίδων, με ευθύνη του Κράτους όπως και η άμεση λειτουργία αυτών που έχουν ιδρυθεί και παραμένουν «στα χαρτιά», εξοπλισμένα με όλο το απαραίτητο υλικό (αισθητηριακό, κινησιολογικό, διαγνωστικά εργαλεία κ.α.) είναι ακόμα πιο επείγουσα και επιτακτική.
Με αυτές τις σκέψεις ευχόμαστε καλή επιτυχία στην ημερίδα σας και χρήσιμα συμπεράσματα που θα βοηθήσουν όλους τους εμπλεκόμενους -και εμάς από την πλευρά μας ως γονείς- από καλύτερες θέσεις να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο και ασφαλές σχολείο για τα παιδιά μας, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους και τις σύγχρονες δυνατότητες της εποχής μας.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750€: Βγήκε το Μητρώο Ωφελουμένων - Μάθετε αν είστε μέσα και ξεκινήστε
Αλλαγή νόμου: ΝΕΑ εξ αποστάσεως Πιστοποίηση Η/Υ για Προσλήψεις Εκπαιδευτικών
