Νομικοί επιστήμονες αμφισβητούν τον νόμο για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών – Παράνομες και δυσανάλογες οι ποινές

Ενόψει των πολλαπλών και κρίσιμων δικαστικών μαχών που έχουμε μπροστά μας, ως ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων, κρίναμε αναγκαίο να θωρακίσουμε τις θέσεις μας όχι μόνο συνδικαλιστικά και πολιτικά, αλλά και επιστημονικά – νομικά. 

Στο πλαίσιο αυτό, απευθυνθήκαμε σε τρεις καταξιωμένους νομικούς επιστήμονες, ζητώντας τη σύνταξη Γνωμοδοτικού Σημειώματος για κομβικά ζητήματα που αφορούν την αξιολόγηση και τη συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών.

Συγκεκριμένα, ζητήσαμε γνωμοδότηση από τους:

1.Ακρίτα Καϊδατζή, Αναπληρωτή Καθηγητή Νομικής Σχολής ΑΠΘ

2.Χαράλαμπο Απ. Κουρουνδή, Δρ. Νομικής Σχολής ΑΠΘ – ΣΕΠ ΕΑΠ, Εντεταλμένο Διδάσκοντα Νομικής Σχολής ΔΠΘ

3.Βασίλη Π. Τσιγαρίδα, Δρ. Διοικητικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ, Εντεταλμένο Διδάσκοντα Νομικής Σχολής ΑΠΘ

Τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν δύο :

· Είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα οι προβλέψεις του ν. 4823/2021 σχετικά με την αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης;

· Είναι νόμιμη η απεργία-αποχή από το καθήκον της αξιολόγησης;

Η απάντηση των τριών νομικών είναι σαφής και απολύτως τεκμηριωμένη, επιβεβαιώνοντας τις πάγιες θέσεις του εκπαιδευτικού κινήματος:

· Οι ποινές που προβλέπει ο ν. 4823/2021 παραβιάζουν τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, καθώς είναι δυσανάλογες σε σχέση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και οδηγούν σε υπέρμετρη προσβολή δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.

Στο άρθρο 56 παρ. 3 του ν. 4823/2021 αναφέρεται :

Ο επιθετικός προσδιορισμός «μείζων» παρατίθεται στον συγκριτικό βαθμό: Αυτό σημαίνει ότι το καθήκον της αξιολόγησης είναι σημαντικότερο από άλλα καθήκοντα που η έννομη τάξη αναθέτει στον εκπαιδευτικό. Η αποτίμηση της συμμετοχής στην αξιολόγηση ως καθήκοντος μείζονος σημασίας, όμως, σημαίνει ότι ο νομοθέτης προκρίνει αυτό έναντι του εκπαιδευτικού και διοικητικού έργου, για τα οποία αξιολογείται ο εκπαιδευτικός (!). Η λογική αντίφαση —που καθιστά, σε μεγάλο βαθμό, τον νόμο δυσεφάρμοστο— είναι παραπάνω από προφανής.

· Η συμμετοχή στην απεργία-αποχή συνιστά συνταγματικά κατοχυρωμένη συνδικαλιστική ελευθερία, εντασσόμενη πλήρως στο προστατευτικό πλαίσιο του άρθρου 23 του Συντάγματος.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου 4547/2018, ο περιορισμός της (ατομικής) αξιολόγησης στα στελέχη της εκπαίδευσης επρόκειτο να συμβάλλει «στη δημιουργία ενός ικανού σώματος στελεχών», η δε επέκταση της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς επρόκειτο να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά ως προς την «ανάπτυξη γόνιμης και αλληλεπιδραστικής σχέσης μεταξύ δασκάλου και μαθητή κατά την εκπαιδευτική διαδικασία στην τάξη», ενώ θα μπορούσε να φαλκιδεύσει την «απαραίτητη παιδαγωγική ελευθερία» του εκπαιδευτικού για την ανάπτυξη της παραπάνω σχέσης.

Η γνωμοδότηση αφενός δικαιώνει τις θέσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών αφετέρου, κουρελιάζει την “έκδοση πειθαρχικών” από πλευράς των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Η πλήρης γνωμοδότηση έχει δημοσιευτεί στο επιστημονικό περιοδικό «Επιθεώρησις Εργατικού Δικαίου», Τόμος 84ος, Τεύχος 4, έτος 2025.

Ενημερώνουμε ότι έχουμε κοινοποιήσει το συγκεκριμένο έγγραφο στην ΟΛΜΕ και στην ΑΔΕΔΥ.

Με αυτό το έγγραφο κοινοποιείται επίσημα, στην ΔΔΕ Χανίων, στα σχολεία και στους συναδέλφους.

Πλέον όλοι και όλες έχουν γνώση ότι οι εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν στην Απεργία – Αποχή από την Ατομική Αξιολόγηση συμμετέχουν σε νόμιμα προκηρυγμένη απεργιακή δράση η οποία προστατεύεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος με ότι αυτό συνεπάγεται… 

Δηλώνουμε για ακόμη μια φορά, ότι θα αξιοποιήσουμε κάθε συνδικαλιστικό, νομικό και πολιτικό μέσο για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου.