Ο όρος «a priori» προέρχεται από τα λατινικά και αποδίδεται στα ελληνικά ως «εκ των προτέρων». Χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κρίση ή μια θέση που γίνεται αποδεκτή πριν από κάθε έλεγχο ή εμπειρική διαδικασία, καθώς στηρίζεται στη λογική σκέψη, στη θεωρητική προσέγγιση ή σε γενικούς κανόνες.
Στην καθημερινή χρήση, η φράση δηλώνει ότι κάτι δεν προεξοφλείται ούτε απορρίπτεται χωρίς να εξεταστεί. Ενδεικτική είναι η διατύπωση «δεν μπορούμε να απορρίψουμε a priori την πρόταση», που σημαίνει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ των προτέρων, χωρίς αξιολόγηση των δεδομένων.
Στο πεδίο της φιλοσοφίας, ο όρος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Στο έργο του Ιμμάνουελ Καντ, για παράδειγμα, το «a priori» αντιδιαστέλλεται προς το «a posteriori», το οποίο αφορά τη γνώση που αποκτάται μέσα από την εμπειρία και την παρατήρηση. Έτσι, το «a priori» παραπέμπει σε γνώση ανεξάρτητη από την εμπειρική πραγματικότητα, θεμελιωμένη στη σκέψη και τον ορθό λόγο.
