-Καλημέρα, δάσκαλε
-Καλημέρα, Βασίλη. Καλά είστε;
-Το παλεύουμε, δάσκαλε. Ανάμεσα σε γρίπες και διαγωνίσματα…
-Δίκιο έχεις. Δεν ξεμπλέκουμε εύκολα...
-Ναι, αλλά τα παιδιά βασανίζονται. Και διαβάζουν μόνο για το διαγώνισμα της ημέρας. Τα άλλα μαθήματα είναι σα να μην υπάρχουν.
-Βασίλη, πρέπει να τους λέτε κι εσείς ότι δεν εξαρτώνται όλα από ένα διαγώνισμα ούτε απ' τους βαθμούς. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι πολλοί γονείς καλλιεργούν στα παιδιά τη βαθμοθηρία...κι έτσι χάνεται η ουσία της μάθησης.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Πρέπει να λέμε καλά λόγια για τη δουλειά σας...για να δίνουν μεγαλύτερη σημασία σε όσα τους λέτε.
-Μόνο αν προσέχουν στο μάθημα, μπορούν να αποκτήσουν κάποιες βάσεις - κι όχι όλοι - και να μπορέσουν να σταθούν αργότερα στα πόδια τους.
-Και γιατί λες "όχι όλοι" ;
-Γιατί παίζει μεγάλο ρόλο το οικογενειακό περιβάλλον και η μόρφωση - εποπτεία των γονέων.
-Α, κατάλαβα. Τα φαινόμενα βίας προέρχονται από παιδιά, που συνήθως μετά το σχολείο δεν έχουν κάποια φροντίδα απ' το σπίτι.
-Και η Πολιτεία, αντί να υποστηρίξει τις οικογένειες με οικονομικά ή άλλα προβλήματα, αφήνει αυτά τα παιδιά έκθετα και ανυπεράσπιστα...κι έτσι αποτυγχάνουν στο σχολείο. Φυσικά για ενισχυτική διδασκαλία επί της ουσίας ούτε λόγος.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Έχουμε να κάνουμε πολλά κι εμείς…
-Να πείσετε τα παιδιά ότι το σχολείο είναι χρήσιμο. Και να έχετε καλές σχέσεις μαζί μας
-Μα, αυτό κάνουμε…
-Όχι όλοι, Βασίλη. Ξέρεις τι απαξίωση νιώθω μερικές φορές; Ακόμα κι όταν προσπαθώ να τους πείσω να μάθουν να κάνουν διάλογο χωρίς να πετάγονται και να διακόπτουν, αρκετοί είναι σα να μην ακούνε.
-Εντάξει, δάσκαλε
-Ελπίζω να είδες το περιστατικό στη Ν. Ιωνία. Μπήκε η αστυνομία στο σχολείο και οδήγησε τη Διευθύντρια και την Υποδιευθύντρια στο αστυνομικό τμήμα. Έκανε – λέει - μήνυση ένας γονέας!
-Το είδα. Απαράδεκτο...
-Ποιο απ' όλα;
-Πρώτον η μήνυση του γονιού. Δεύτερον η στάση της αστυνομίας.
-Πρέπει να πείτε στους γονείς, Βασίλη, ότι το σχολείο δεν είναι εχθρός τους. Πρέπει να συνεργάζονται μαζί μας, για να λύνονται τα όποια προβλήματα κι όχι να μας τα φορτώνουν.
-Εμείς στο σύλλογο αυτό κάνουμε. Όποτε δημιουργείται κάποιο ζήτημα, πάμε στο σχολείο και το λύνουμε.
-Και δεύτερον, αν το υπουργείο Παιδείας μας θεωρεί εργαζόμενους, πρέπει να μας στηρίξει. Κι όχι να μας αφήνουν έκθετους σε μηνύσεις και να μας οδηγούν στα αστυνομικά τμήματα.
-Συμφωνώ, δάσκαλε. Ήταν πολύ ντροπιαστικές οι σκηνές που είδαμε.
-Εντάξει. Γιατί το δημόσιο σχολείο θέλει υποστήριξη, Βασίλη.
-Γιατί το λες, δάσκαλε;
-Γιατί τελευταία η κυβέρνηση, η οποία δεν μπορεί να καλύψει τα κενά κι έτσι χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες, δείχνει ιδιαίτερο ζήλο μη χαθεί καμιά ώρα τηλεκπαίδευση...
-Σας έχουνε για φύλακες μου φαίνεται…
-Και μάλιστα χωρίς να μας καλύπτουν από βρισιές ή άλλες απαίσιες συμπεριφορές στο webex. Λες και το webex είναι εκπαίδευση!
-Τι τραβάτε, δάσκαλε!
-Είμαστε πολύ δυσαρεστημένοι, Βασίλη, όταν τα υπουργεία φορτώνουν σε μας τις δικές τους ανεπάρκειες ή αδυναμίες.
-Μήπως τελικά δεν τη θέλουν καθόλου τη δημόσια εκπαίδευση;
-Με τόσα Ωνάσεια και Πειραματικά, που χωρίς κανένα διάλογο προσπαθούν να επιβάλουν φαίνεται ότι ενδιαφέρονται για λίγα συγκεκριμένα παιδιά, τα "στελέχη" του μέλλοντος...
-Ενώ εμείς ζητάμε μόρφωση και δουλειά για όλους.
-Ακριβώς. Και δεν ανεχόμαστε να στέλνουν τους συναδέλφους στα Πειθαρχικά.
-Και ποιο είναι το αδίκημα για το οποίο τους κατηγορούν;
-Ότι πήραν μέρος στην απεργία του κλάδου μη συμμετέχοντας έτσι στην αξιολόγηση.
-Κι εγώ νόμιζα ότι η απεργία είναι συνταγματικό δικαίωμα του εργαζόμενου…
-Αυτό λέμε κι εμείς. Φαντάσου ένα δάσκαλο φοβισμένο και σκυφτό. Τι παιδιά θα μορφώσει;
-Μαζί σας, δάσκαλε!
-Όλοι στους δρόμους, Βασίλη. Έχουμε δίκιο. Σαν τους αγρότες...
-Εντάξει. Θα δούμε...
-Θα το κάνουμε. Είδες οι αγρότες με τις κινητοποιήσεις τους σ' όλη την Ευρώπη; Ανάγκασαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να παγώσει τη συμφωνία Mercosur για μεγάλο χρονικό διάστημα.
-Σημαντικό. Κι έτσι γλιτώσαμε τα μεταλλαγμένα.
-Προσωρινά, όσο είμαστε ακόμα καθιστοί...
-Γεια σου, δάσκαλε.
-Τα ξαναλέμε σύντομα, Βασίλη.
Ηλίας Παπαχατζής, εκπαιδευτικός.
