31 Δεκεμβρίου 2025... Παραμονή Πρωτοχρονιάς... Ένας χρόνος φεύγει, ένας άλλος έρχεται...
Και καθώς πλησιάζει αυτός, κάθομαι και σκέφτομαι τι πέτυχα και φέτος. Έκανα τον κόσμο έστω και λίγο καλύτερο; Έγινα εγώ καλύτερος άνθρωπος; Έγινα ευτυχισμένος;
Ευτυχία! Τόσο μικρή και ταυτόχρονα τόσο μεγάλη λέξη... Ο τελικός στόχος της ανθρώπινης ζωής, που για τον καθένα έρχεται με διαφορετικό τρόπο...
Ευτυχία για κάποιον είναι να περνά όμορφες στιγμές με την οικογένειά του... Με αυτήν την οικογένεια, που κύριο χαρακτηριστικό της είναι η αγάπη. Η αγάπη που, δεν μετριέται ούτε με τους δεσμούς αίματος, ούτε με την απόσταση ούτε με το τι θα πει ο κόσμος...
Ευτυχία είναι οι στιγμές που ζεις με την "οικογένεια" που έχεις φτιάξει εσύ...
Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που σε αγαπά, που μια ζωή ολόκληρη έχει περάσει παίρνοντας σε κάθε βράδυ τηλέφωνο για να δει αν είσαι καλά...
Ευτυχία είναι να πιστεύεις μια ζωή ότι υπάρχει ο Άη Βασίλης..., κι ότι σε θυμάται κάθε χρόνο φέρνοντάς σου αυτό που του ζήτησες...
Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που σε αγαπούν και σε σκέφτονται όλον τον χρόνο, ακόμη κι αν τους βλέπεις μόνο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς...
Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι υπάρχει κάποιος εκεί πάνω που σε προστατεύει, ακόμη κι αν δεν τον βλέπεις... Σε βλέπει εκείνος όμως, κι αυτό είναι αρκετό...
Και καθώς κοντεύουν μεσάνυχτα, σκέφτομαι ότι αυτοί είναι οι άνθρωποι που την ευτυχία την έχουν βρει και την έχουν αποκτήσει... Υπάρχουν όμως και οι άλλοι, που ακόμη δεν τους έχει φανερωθεί, όχι επειδή δεν υπάρχει, αλλά απλώς επειδή δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα να συμβεί αυτό.
Είναι οι άνθρωποι που αυτές τις γιορτινές ημέρες κάθονται στα σπίτια τους, με κλειδαμπαρωμένα τα παράθυρα και κλειστές τις πόρτες...
Είναι οι άνθρωποι που όσο πλησιάζει η αλλαγή του χρόνου, χαμηλώνουν την τηλεόραση από τα εορταστικά κανάλια, για να μην τους θυμίζει ότι είναι μόνοι τους.
Είναι οι άνθρωποι που εύχονται "Καλή χρονιά" από ευγένεια, χωρίς να έχουν την ελπίδα ότι αυτή η χρονιά θα είναι καλή...
Είναι οι άνθρωποι που έπαψαν πια να ελπίζουν στα θαύματα, γιατί δεν ξέρουν ότι απόψε για όλους πλησιάζει η ευτυχία...
Έρχεται σιωπηλά και αθόρυβα... Κάθε χρόνο τέτοια μέρα... Δεν την φέρνουν ούτε τα τηλεοπτικά κανάλια, ούτε τα πυροτεχνήματα, οι σαμπάνιες και τα βεγγαλικά... Την φέρνει η αλλαγή στις δώδεκα ακριβώς! Όχι η αλλαγή του χρόνου, αλλά η αλλαγή του εαυτού μας. Την φέρνει η ελπίδα που αισθανόμαστε, ότι φέτος θα γίνουμε έστω και λίγο καλύτεροι. Και πράγματι γινόμαστε, από τις δώδεκα ακριβώς! Είναι γνωστό εξάλλου, ότι η ευτυχία, έρχεται πάντα τα μεσάνυχτα...
Ανέστης Κουρδουνάκης- Μαθητής Ανθρωπιστικών Σπουδών
17 ετών
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Πώς να καταλάβετε αν ο γείτονάς σας «κλέβει» το Wi-Fi σας
Παν.Αιγαίου: Νέα Μοριοδοτούμενα σεμινάρια για Εκπαιδευτικούς με Υποτροφίες έως 5/2
