Η λέξη «στεντόρειος» δεν είναι μια απλή περιγραφή έντασης∙ κουβαλά μέσα της έναν ολόκληρο μύθο. Η ρίζα της μάς μεταφέρει απευθείας στα ομηρικά έπη και συγκεκριμένα στον Στέντορα, τον πολεμιστή της Ιλιάδας που ξεχώριζε όχι για τη λόγχη του, αλλά για την εκκωφαντική του φωνή.
Ο Όμηρος τον παρουσιάζει να βροντοφωνάζει με τη δύναμη… πενήντα ανδρών, μια υπερβολή χαρακτηριστική της επικής αφήγησης, που όμως καθόρισε την τύχη της λέξης στους αιώνες.
Στη σύγχρονη χρήση, «στεντόρειος» χαρακτηρίζει κάθε φωνή που επιβάλλεται στον χώρο: δυνατή, καθαρή, διαπεραστική. Από πολιτικούς ρήτορες μέχρι ηθοποιούς της σκηνής, ο όρος παραμένει ζωντανός, δηλώνοντας εκείνη τη φωνή που δεν απλώς ακούγεται — αλλά δεν μπορείς να την αγνοήσεις.
