Στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπήρχαν λέξεις με πολύ συγκεκριμένες σημασίες – και μία από αυτές ήταν ο «γυναικοπίπης». Ο όρος προέρχεται από τη σύνθεση της λέξης γυναίκα με το ρήμα «ὀπιπτεύω», που μεταφράζεται ως «κοιτάζω επίμονα».
Αρχικά, η λέξη χαρακτήριζε εκείνον που παρακολουθούσε γυναίκες κρυφά. Με την πάροδο του χρόνου, η σημασία της διευρύνθηκε και άρχισε να περιγράφει γενικότερα τον άνδρα που ενδιαφέρεται έντονα για γυναίκες, τον γυναικά. Έτσι, ο «γυναικοπίπης» έγινε ένα γλωσσικό παράθυρο στις κοινωνικές αντιλήψεις και τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στην παρατήρηση και τον φανερό θαυμασμό.
