Βασίλης Γκουζέλος Σήμερα, Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, περίπου 1.370.000 μαθητές και μαθήτριες περνούν ξανά τις πύλες των σχολείων τους. Μαζί τους και οι γονείς, οι οποίοι μάλλον θα χρειαστούν περισσότερη υπομονή από ποτέ, αφού η νέα χρονιά ξεκινά όπως πάντα: με αγιασμό, ευχές και… τα ίδια προβλήματα.
Παρά τις πανηγυρικές δηλώσεις της υπουργού για χιλιάδες προσλήψεις, η πραγματικότητα επιμένει να διαψεύδει. Οι ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών επισημαίνουν ότι χιλιάδες κενά παραμένουν ακάλυπτα, ιδίως σε γυμνάσια και λύκεια. Το αποτέλεσμα; Οι μαθητές ξεκινούν τη χρονιά χωρίς καθηγητές, αλλά με το γνωστό «οπλοστάσιο» δικαιολογιών από το υπουργείο.
Το ένα τρίτο των εκπαιδευτικών είναι αναπληρωτές που γυρίζουν τη χώρα σαν νομάδες, με δυσβάσταχτα έξοδα στέγασης και μετακίνησης, χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για τις οικογένειές τους. Παράλληλα, οι καθαρίστριες καλούνται να διατηρήσουν την υγιεινή των σχολείων με μισθούς πείνας και συνθήκες που θυμίζουν «μεσαίωνα». Αλλά, ας μη χαλάσουμε το αφήγημα της «εκπαίδευσης του 21ου αιώνα».
Το 65% των σχολικών κτιρίων είναι άνω των 40 ετών, ενώ οι προσεισμικοί έλεγχοι είναι σπάνιοι σαν… εξωτικό είδος. Μόνο το 3% έχει ανακαινιστεί, και πολλά σχολεία λειτουργούν ακόμη σε κοντέινερ. Η εικόνα θυμίζει περισσότερο πρόχειρο καταυλισμό παρά εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Η κυβέρνηση διαφημίζει το «νέο σχολείο» με «στοχευμένη διδασκαλία», βασικούς και πρόσθετους στόχους και το περίφημο «πολλαπλό βιβλίο» από το 2026-27. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για ακόμη έναν μηχανισμό ταξικής κατηγοριοποίησης, που θυμίζει περισσότερο σύστημα φίλτρου παρά ανοιχτή εκπαίδευση. Τα πρότυπα σχολεία και οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες επιβεβαιώνουν ότι το σχολείο μετατρέπεται σταδιακά σε προϊόν για λίγους.
Το κερασάκι στην τούρτα είναι η εμφάνιση των τραπεζιτών στους αγιασμούς. Με υπερηφάνεια ανακοινώνουν δωρεές εκατομμυρίων για το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου». Οι ίδιες τράπεζες που κρύβουν φόρους και πετούν οικογένειες έξω από τα σπίτια τους, παρουσιάζονται τώρα ως σωτήρες της δημόσιας εκπαίδευσης. Η ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο.
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά όπως πάντα: με ευχολόγια, ελλείψεις και πρόχειρες λύσεις. Η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για εκσυγχρονισμό, ενώ οι μαθητές κάθονται σε θρανία που τρίζουν, οι καθηγητές ψάχνουν στέγη και οι γονείς αδειάζουν το πορτοφόλι. Το μόνο που φαίνεται να ανανεώνεται σταθερά είναι η ρητορική των υποσχέσεων.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
