Μπορεί να μην το ακούμε συχνά πια, όμως το «ψίκι» υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της γαμήλιας παράδοσης σε πολλές γωνιές της Ελλάδας. Πρόκειται για τον εντυπωσιακό γαμήλιο «θίασο» – μια ζωντανή πομπή από συγγενείς, φίλους και μουσικούς που συνόδευαν τη νύφη ή το ζευγάρι στον δρόμο προς την εκκλησία ή το γλέντι.
Η λέξη, με έντονες ρίζες στη λαϊκή παράδοση, αποτύπωνε τον θόρυβο, τη χαρά και τη συμμετοχή ολόκληρης της κοινότητας στο γεγονός. Ήταν κάτι περισσότερο από μια μετακίνηση – ήταν μια δημόσια δήλωση γιορτής, ένα πανηγυρικό κάλεσμα στους γύρω να μοιραστούν τη χαρά.
Σήμερα, το «ψίκι» σπανίζει, όχι μόνο ως έθιμο, αλλά και ως λέξη. Ωστόσο, η ύπαρξή του υπενθυμίζει ότι ο γάμος στην παραδοσιακή ελληνική κοινωνία δεν ήταν μια ιδιωτική υπόθεση, αλλά μια γιορτή για όλο το χωριό.
