Μέσα από μια προσωπική μαρτυρία που έφτασε στο alfavita.gr, μια απόφοιτη του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών σπάει τη σιωπή και καταγγέλλει την χρόνια επαγγελματική εγκατάλειψη που βιώνουν οι απόφοιτοι της ειδικότητάς της.
Η Περπινάκη Μαρίνα σπούδασε σε μεγαλύτερη ηλικία, συνδυάζοντας παράλληλα οικογενειακές και εργασιακές υποχρεώσεις, όπως πολλοί συμφοιτητές της που έζησαν ανάλογες δυσκολίες. Παρά τις θυσίες και την αφοσίωσή τους, το πτυχίο τους δεν αναγνωρίζεται από κανέναν δημόσιο φορέα ως επαγγελματικό προσόν.
«Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι οι προσωπικές θυσίες που κάναμε. Είναι η επαγγελματική εγκατάλειψη που ακολούθησε. Το πτυχίο μας δεν αναγνωρίζεται από κανέναν δημόσιο φορέα», σημειώνει.
Η ίδια τονίζει πως παρά τις προκηρύξεις θέσεων από το Υπουργείο Πολιτισμού, δεν προβλέπεται καμία θέση για Ιστορικούς της Τέχνης ούτε καν για υποστηρικτικό προσωπικό σε μουσεία, πινακοθήκες ή πολιτιστικά ιδρύματα.
Όπως υπογραμμίζει στο alfavita.gr, «ζητούμε το δικαίωμα να διαγωνιστούμε. Να υπάρχει πρόβλεψη για την ειδικότητά μας».
Μάλιστα, σημειώνει ότι ακόμη και θέσεις φύλαξης έργων τέχνης δεν είναι προσιτές για τους πτυχιούχους της ειδικότητάς της, με αποτέλεσμα πολλοί να παραμένουν άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι σε άσχετους τομείς, με σοβαρές συνέπειες για την ψυχολογία τους και τη σωστή αξιοποίηση των γνώσεών τους.
Η απόρριψη αυτή όχι μόνο πλήττει τους ίδιους τους αποφοίτους, αλλά υπονομεύει και την ποιότητα του πολιτιστικού τομέα της χώρας, που στερείται την εξειδικευμένη γνώση και την επιστημονική τεκμηρίωση που μόνο αυτοί μπορούν να προσφέρουν.
«Ο πολιτισμός δεν είναι απλώς τουριστικό προϊόν. Χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση και διαχείριση. Κι αυτή την έχουμε σπουδάσει με κόπο – αλλά είμαστε αόρατοι για το κράτος».
Η κα Περπινάκη καταλήγει με ένα κάλεσμα: «Είναι ώρα να ανατραπεί αυτή η αδικία – όχι μόνο για εμάς, αλλά για το καλό του πολιτισμού και της κοινωνίας συνολικά».
