Εχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης πήραν θέση απέναντι σε αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας. Πρόκειται για τον βαρύ μηχανισμό άσκησης της εκπαιδευτικής πολιτικής, αφού υπάγονται άμεσα στους διευθυντές εκπαίδευσης και με μια μονομερή απόφασή τους κρίνεται η τύχη εκπαιδευτικών, σχολείων, μαθητών. Αυτά τα στελέχη, λοιπόν, δεν άντεξαν άλλο.
Με ανακοίνωση της Ένωσής τους (Πανελλήνια Ένωση Συμβούλων Εκπαίδευσης, ΠΕΣΥΕ) επικρίνουν την τακτική των σαρωτικών –και συνεχιζόμενων– συγχωνεύσεων στα σχολεία της χώρας, εκφράζοντας την «έντονη ανησυχία τους σχετικά με τις διαδικασίες συγκρότησης τμημάτων που επικεντρώνουν σε κατώτατα όρια, συγχωνεύσεις και σε υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών σε όμορα σχολεία». Και το εξηγούν, μιλώντας για:
● «Το άγχος και την ανασφάλεια» των μαθητών εξαιτίας του αποχωρισμού από τους συμμαθητές/τριες και το οικείο σχολικό περιβάλλον.
● «Τα σοβαρά προβλήματα στις οικογένειες εξαιτίας των επιπλέον αναγκών μετακίνησης ακόμη και σε άλλους νομούς».
● «Τον κίνδυνο για την ασφάλεια των παιδιών σε αίθουσες σχεδιασμένες για συγκεκριμένο αριθμό και με παραμέτρους όπως η υγιεινή, η άνεση και η ασφάλεια».
● «Τον κίνδυνο αύξησης διακρίσεων ειδικά για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες τα οποία μπορεί να στιγματιστούν, γεγονός που θυμίζει τιμωρητικές πρακτικές που οδηγούν σε αποκλεισμό και εντείνουν την περιθωριοποίηση των παιδιών αυτών».
● «Τη δημιουργία μιας κατάστασης που δρα υπονομευτικά στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και τελικά διαταράσσει τη διδακτική διαδικασία».
Οι αιφνίδιες αλλαγές, όπως οι φετινές συγχωνεύσεις, λένε, «οδηγούν στο να κρίνονται υπεράριθμοι/ες αρκετοί/ές από αυτούς/ές, με αποτέλεσμα να μετακινούνται σε σχολεία πολύ μακριά από τις οργανικές τους θέσεις, ακόμη και σε αποστάσεις 30-70 χιλιομέτρων».
Τελευταίο, αλλά όχι αμελητέο, η παραπομπή στις παρατηρήσεις της Συνηγόρου του Παιδιού που πρόσφατα (17/10/2024), με αφορμή τον αυξημένο αριθμό μαθητών στις τάξεις, επισήμανε κινδύνους έως και «δυσχερούς πρόσληψης φαινομένων όπως η σχολική βία και η παραμέληση».
Τα στελέχη ή καλύτερα οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης έβαλαν το παιδαγωγικό τους καθήκον πάνω από το πολιτικό. Εκπληξη; Οχι; Σίγουρα αξιοσημείωτο για την εποχή της σιωπής.
Πηγή: efsyn.gr
