Αν διαβάσει κανείς, χωρίς να χρειαστεί να επιδείξει τη μεγαλύτερη σπουδή, το μνημόνιο ενεργειών για τη διαχείριση σεισμών αλλά και εκείνο για τις πυρκαγιές, τις φυσικές καταστροφές και τα λοιπά, μνημόνια τα οποία καλούνται εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό των σχολείων να διαβάσει αλλά και να ενταχθεί σε ομάδες διεκπεραίωσης, εύκολα θα διαπιστώσει ότι η λέξη "ευθύνη" επαναλαμβάνεται πολλές φορές.
Η λέξη αυτή αποδίδεται τόσο σε προβλεπόμενες ενέργειες διευθυντών καθώς και των άλλων εκπαιδευτικών και αφορά την ατομική κυρίως - λιγότερο τη συλλογική - ευθύνη για ενημέρωση, για εκπαίδευση, για καταγραφή ελλείψεων, εντοπισμό επικίνδυνων σημείων και τα λοιπά στο χώρο του σχολείου. Όσο και αν δεν δηλώνεται ρητά, εντούτοις φαίνεται μάλλον ξεκάθαρα, η προσπάθεια να μετακυλισθεί η ευθύνη από την Πολιτεία στους εκπαιδευτικούς. Με μία πιο αντικειμενική διατύπωση φαίνεται να γίνεται προσπάθεια να τους φορτωθεί βάρος πολύ μεγαλύτερο από όσο τους αναλογεί.
Η πρότασή μου είναι πως, όπως υπάρχει ο θεσμός του συμβούλου παιδαγωγικής ευθύνης, έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένας αντίστοιχος θεσμός συμβούλου σε θέματα ασφαλείας, σε θέματα προστασίας των εγκαταστάσεων και των μελών της σχολικής κοινότητας.
Αυτή ή αυτός η/ο ειδικός σύμβουλος θα μπορούσε παραδείγματος χάριν να είναι στέλεχος της πυροσβεστικής, της αστυνομίας, της πολιτικής προστασίας. Μπορεί να συνεργάζεται με (δεν χρησιμοποιώ την φράση "να έχει την ευθύνη") δέκα περίπου σχολεία (η αναλογία είναι ενδεικτική, θα πρέπει οπωσδήποτε όμως να είναι λειτουργική, να υπηρετεί δηλαδή τις συγκεκριμένες ανάγκες). Επίσης, μπορούν να ορίζονται από το υπουργείο προστασίας του Πολίτη σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας πυροσβεστικοί σταθμοί ή κλιμάκια παραδείγματος χάριν ή αστυνομικά τμήματα που να έχουν υπό την εποπτεία τους (μόνο για το ζήτημα αυτό) συγκεκριμένο αριθμό σχολείων. Στη συνέχεια θα ορίζουν συμβούλους ασφαλείας που θα έλθουν σε επαφή και θα συνεργάζονται με τα σχολεία.
Η/ο σύμβουλος μπορεί παραδείγματος χάρη να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς ενός σχολείου να καταγράψουν ελλείψεις και επικίνδυνα σημεία, να προτείνει τι υλικά χρειάζεται να προμηθευτεί το σχολείο για μεγαλύτερη ασφάλεια, να εκπαιδεύσει τους εκπαιδευτικούς(σημείωση: στο μνημόνιο ενεργειών για τις πυρκαγιές δηλώνεται ότι ο υπεύθυνος πυρασφάλειας του σχολείου θα πρέπει να εκπαιδεύεται από την Πυροσβεστική και να έχει συχνή επικοινωνία με αυτή αλλά δεν αναφέρεται πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, σαν να γίνεται δηλαδή αυτόματα), έτσι ώστε να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές της γνώσης, δηλαδή να μεταφέρουν τη γνώση στα παιδιά. Όπου προκύπτουν απορίες, είτε από τους εκπαιδευτικούς είτε από τους μαθητές, αυτές μπορούν να συλλέγονται και να επιλύονται από τον σύμβουλο σε δια ζώσης συναντήσεις ή ακόμη και με τηλεφωνική επικοινωνία.
Μπορούν να προγραμματίζονται συναντήσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς ανάμεσα στα άλλα και για για επαναξιολόγηση και επικαιροποίηση οδηγιών. Η πιο σημαντική όμως συνάντηση θεωρώ πως είναι στην αρχή της χρονιάς στις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, γιατί και ο Εγκέλαδος και οι πάσης φύσεως κακοτοπιές ούτε μάς δίνουν ραντεβού ούτε και κάνουν παζάρια.
Δήμας Βαγγέλης, φιλόλογος
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γροιλανδία: Τι τρώνε στον πιο παγωμένο τόπο της Γης
Ελαιόλαδο και λεμόνι πριν τον ύπνο: Ένα μυστικό που βοηθά σώμα και καρδιά
