Η δουλειά του δασκάλου
Δεν είναι και δύσκολη δουλειά!
Ξυπνάς το πρωί
πλένεις το πρόσωπό σου με τον χθεσινό καφέ
πλένεις τα χέρια σου με λάσπη
αφήνεις το μυαλό σου να βυθίζεται σε ολόλευκα βαμβάκια
και ξεκινάς αξύριστος.
Τα μαλλιά χτενισμένα με ζελέ.
Για όλα αυτά,
ένα χαμόγελο ανταμοιβή.
Κάθε πρόσωπο, ένα χαμόγελο.
Πριν ή μετά το χασμουρητό.
Μόνο και μόνο επειδή δεν τα τρόμαξες.
Μόνο και μόνο γιατί,
άπλωσες τη χερούκλα σου να χαϊδέψεις ένα κεφαλάκι.
Μόνο και μόνο γιατί το αντιγύρισες.
Είναι τόσο εύκολο.
Αφήνεις τα σπρωξίματα να διαμορφώσουν το σώμα σου.
Αφήνεις τις τσιρίδες να διαμορφώσουν τα αυτιά σου.
Αφήνεις το νερό
και το βάθος του νερού
των ματιών τους, να πλύνει:
τη χθεσινή μοναξιά σου,
τα αποτσίγαρα δύο χρόνων στο τασάκι του σαλονιού,
την κιτρινίλα στους τοίχους και τις κουρτίνες.
Αφήνεις
την αναπνοή τους να διαπεράσει
καθένα κύτταρο του σώματός σου μέχρι
να μπει αέρας πρωινός σε κάθε δωμάτιο.
Μετά,
δύο και δύο ίσον τέσσερα.
Μην πεις πολλά.
Ούτε: δύο και δύο ίσον πέντε.
Καθαρά λόγια σαν φρεσκοπλυμένα ρούχα.
Δεν είναι και δύσκολη δουλειά.
Φτάνει να ξέρεις ν’ αγαπάς τον κόσμο
όλα τα παιδιά να ‘ναι δικά σου
όλες τις αυγές που λάμπουν στο βλέμμα τους.
Φτάνει να μην προσέχεις τη δεξιά σου ρόδα
που σκούριασε απ’ το χρόνο
και το γρανάζι στο ημιαξόνιό σου
που ξεχαρβαλώθηκε πια και τρίζει
Φτάνει να λες:
Σήκω, είναι ώρα,
να πλυθείς τον χθεσινό σου καφέ και της ζωής σου τα χαμόγελα
γιατί δύο και δύο κάνουν τέσσερα
κι εκείνα τα διάφανα ματάκια δεν το ξέρουν.
Φτάνει να λες:
«Ποιος, εγώ; Δεν ήμουν ποτέ μόνος».
Φτάνει να λες:
«Ποιος, εγώ; Και τι σημασία έχω εγώ;
Σημασία έχει μόνο
που δύο και δύο κάνει τέσσερα.
Μόνο τέσσερα, τίποτε άλλο.
Και κάποιος πρέπει να το πει.
Κι αυτός ο κάποιος είμαι εγώ».
Αυτό μόνο έχει σημασία.
Δεν είναι και δύσκολη δουλειά…
Αστέριος Λάμπρου
Εκπαιδευτικός
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αλλαγές κορυφής στην εκπαίδευση της Αττικής: Χηρεύουν 3 θέσεις "κλειδιά"
