Το έχεις επισκεφτεί; Πόσο μακριά σου είναι; Με τι μοιάζει;
Μη βιάζεσαι. Λίγο ακόμα θέλει.
Με συνοπτικές, νομό-τυπες , συντονισμένες διαδικασίες και ταχύτατους ρυθμούς, θα βρεθείς κάτοικός του πριν καλά καλά το καταλάβεις.
Στο βασίλειο αυτό οι ασθενείς γνωρίζουν πολύ καλά πως οι δυσκολίες ίασής τους οφείλονται στην ανοησία τους να αρρωστήσουν και να νοσηλευτούν και όχι στην ανυπαρξία πρωτοβάθμιας φροντίδα υγείας, στην υποστελέχωση των νοσοκομείων με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, τις περιορισμένες κλίνες στα νοσοκομεία, όλες τις ανεπάρκειες και παθογένειες στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται πως η απεργία είναι ένα συνταγματικό δικαίωμα που η νομοθεσία πρέπει να κάνει τα πάντα για να το ανατρέψει στην πράξη, δημιουργώντας τις πλέον ευνοϊκές συνθήκες για τη μη άσκησή του και την απονομιμοποίησή του μέσα από δικαστικές οδούς που την εφαρμόζουν.
Οι εκπαιδευτικοί έχουν αποδεχτεί, προφορικά και γραπτά, πως για όλα τα κακώς κείμενα στην εκπαίδευση από τα κτιριακά προβλήματα, τις υπόγειες και ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες, την ανυπαρξία προαύλιων χώρων (ίσως και κανονικών σχολείων) μέχρι και την αδυναμία ουσιαστικής ένταξης όλων των παιδιών στο σχολείο, ευθύνονται εκείνοι και μόνο εκείνοι. Επίσης κατανοούν πως οι επιδόσεις των μαθητών τους τελούν σε ευθεία αναλογία με τα δικά τους μεταπτυχιακά και τις επιμορφώσεις -εκείνα που πληρώνουν με τους μισθούς τους- και ουδόλως επηρεάζονται από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των παιδιών και τη στοχοπροσήλωση του εκπαιδευτικού συστήματος στις κάθε είδους εξετάσεις.
Οι μαθητές ακόμη και αν δεν έχουν αφομοιώσει την ορισθείσα από τα αναλυτικά προγράμματα ύλη, έχουν τέλεια αφομοιώσει πως τα Πανεπιστήμια, η μόρφωση, οι ευκαιρίες δεν είναι για όλους τους. Και σίγουρα όχι για εκείνους που οι οικογένειές τους δεν έχουν την αφετηρία και την οικονομική δυνατότητα να τους τα προσφέρουν.
Στο βασίλειο της ατομικής ευθύνης οι κάτοικοι παραδέχονται πως αν ένας μεγάλος σεισμός γκρεμίσει τα σπίτια τους, τους βαραίνει η ευθύνη από τις πλημμέλειες κατά την ανέγερσή τους.
Ξέρουν καλά πως αν στοιβάζονται στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σα ζώα προς σφαγή (επί εποχής κορωνοϊού η μεταφορά φλερτάρει την κυριολεξία) και χύνουν ποτάμια ιδρώτα, φταίει η εσφαλμένη επιλογή τους να συμπέσουν χρονικά στα σφραγισμένα οχήματα ή να μην επιλέξουν το ευεργετικό για την υγεία τους περπάτημα και η απρονοησία τους να μην εφοδιαστούν από το σπίτι τους με μια αλλαξιά.
Οι πολίτες στο βασίλειο της ατομικής ευθύνης δε δείχνουν με το δάχτυλο την Πολιτεία αλλά μόνο ο ένας τον άλλον. Γιατί γνωρίζουν πως η Πολιτεία δεσπόζει στο βάθρο της, απρόσβλητη από ευθύνες, ενοχές και τις χαμέρπειες που ταλανίζουν τους ανεύθυνους πολίτες, σχεδιάζοντας με εντυπωσιακό αυταρχισμό και αναλγησία το μέλλον τους:
Το βασίλειο της ατομικής ευθύνης.
Στο είπα, δεν είναι μακριά.
*Ρϊα Φελεκίδου, εκπαιδευτικός ΠΕ78
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Συναγερμός ΕΦΕΤ: Ανάκληση σε πασίγνωστη φέτας λόγω Λιστέριας
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
