Το ΥΠΑΙΘ επιχειρεί απίστευτα αντιπαιδαγωγικούς και άκρως υποκριτικούς σχεδιασμούς που αφορούν στις εξετάσεις και την αξιολόγηση στα Γυμνάσια και τα Λύκεια κατά την εφαρμογή της τηλε-«εκπαίδευσης».
Δεν εκπλήσσει η έλλειψη παιδαγωγικής ευαισθησίας και κατανόησης των ιδιαίτερων συνθηκών, αλλά αυτή η ισοπεδωτική αριστοκρατική, βαθύτατα ταξική και γραφειοκρατική αντιμετώπιση ακόμα και της αξιολόγησης των μαθητών ξεπερνά κάθε όριο.
Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ανάστατος κι δεκάδες είναι οι διαμαρτυρίες από εκπαιδευτικά σωματεία και φορείς γονέων. Σε ανακοίνωσή της η Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης επισημαίνει: Ξεκίνησαν με πιέσεις για την καταχώριση των απουσιών του διαστήματος της καραντίνας στο my school –κι ας κατέρρευσε την πρώτη βδομάδα το ίδιο το σύστημα, συνέχισαν με την απαίτηση του προχωρήματος της ύλης, χωρίς καμία ανακοίνωση περικοπής της και εμμένοντας στην εφαρμογή της τράπεζας θεμάτων και στις 9-12 εξέδωσαν νέα εγκύκλιο για την e-βαθμολόγηση και e-εξετάσεις των έγκλειστων μαθητών! ξεπερνώντας κάθε όριο. Με αυτήν την ισοπεδωτική βαθύτατα ταξική και αντιπαιδαγωγική αντιμετώπιση των μαθητών συμπληρώνουν το παζλ του βασικού τους στόχου: να καθιερωθεί με πρόσχημα την πανδημία πάση θυσία η ΕΞΑΕ ως ισότιμη με τη δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία με τα όλα της: πλήρες ωρολόγιο πρόγραμμα, απουσίες, ύλη, βαθμοί, τεστ, διαγωνίσματα, ενημέρωση γονέων, σε βάρος των μορφωτικών αναγκών και δικαιωμάτων των μαθητών μας”.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης σημειώνει ότι «το συνεχιζόμενο αντίδοτο της “τηλεκπαίδευσης” απέναντι στην πανδημία μετράει ήδη ολέθρια αποτελέσματα στη μόρφωση και την ψυχοκοινωνική υγεία των μαθητών/τριων μας. Όλο αυτό το διάστημα ως εκπαιδευτικοί, με προσωπικό κόστος, μεγάλη σωματική και ψυχική καταπόνηση, στεκόμαστε δίπλα στους μαθητές τους με όποιο τρόπο μπορούμε, ανταποκρινόμενοι στις μορφωτικές και ψυχοσυναισθηματικές ανάγκες τους. Αντίθετα, κυβέρνηση και υπουργείο μας περιπαίζουν όταν μας λένε ότι παρέχεται μόρφωση, ότι βγαίνει ύλη με το σταθερό ή το κινητό τηλέφωνο, ότι πρέπει να αγνοήσουμε πως υπάρχουν αποκλεισμοί και οξύνονται οι ανισότητες(μεγάλη μερίδα των μαθητών δεν έχει τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό ή και καθόλου πρόσβαση), πως τα παιδιά βρίσκονται καθηλωμένα γύρω στις 8-10 ώρες μπροστά σε μια οθόνη, πως στερούνται την οποιαδήποτε κοινωνική ζωή πως βιώνουν τον εγκλεισμό της καραντίνας, κάποια και την αρρώστια ή το πένθος, πολλά τη φτώχεια και τις στερήσεις».
Οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν ότι θίγουν την αξιοπρέπεια τους, και προσβάλουν την κοινή λογική όλων όταν το ΥΠΑΙΘ ζητά να βάλουν διαγωνίσματα, βαθμούς, απουσίες, να αποδεχτούν, δηλαδή, την ΕΞΑΕ ως κανονική εκπαίδευση και ως απλοί διεκπεραιωτές να ξεχάσουν τον παιδαγωγικό μας ρόλο, να μετατραπούν σε συμβολαιογράφους e–επιδόσεων.
