Ήταν αρχές Οκτώβρη με κουφόβραση. Μόλις είχα κατέβει από το πλοίο μετά από πολύωρο ταξίδι. Με υποδέχτηκε ο διευθυντής του σχολείου με χαμόγελο μνημειωδών διαστάσεων σαν να είμαι σωτήρας του, εγώ ο ταπεινός αναπληρωτής.
Όμως αντί για το δροσερό χυμό που λαχταρούσα, με κέρασε μία παράκληση, που όμως ήταν μεταμφιεσμένη εντολή, να κάνω μάθημα, ε δύο ωρίτσες δεν είναι τίποτα! Να κλείσω την πρώτη τρύπα. Μία τρύπα που κρατούσε ήδη τρεις βδομάδες. Μπαλωματής! Ή υδραυλικός; Δεν έχω σπουδάσει τις τέχνες αυτές! Σίγουρα βολικός, ιδίως εάν δεν έχεις εμπειρία, ιδίως αν δεν είσαι από το ίδιο μέρος, ιδίως αν είσαι εσωστρεφής......
Αφού βγαίνω από την αίθουσα με ένα κεφάλι καζάνι, μου ανακοινώνονται τα μαθήματα που περισσεύουν μετά από την κατανομή που είχαν κάνει μεταξύ τους οι μόνιμοι.
Εκτός από τα καλά, βλέπε ιστορία της β΄ λυκείου, θεατρολογία, Αντιγόνη τα οποία, βεβαίως, και δεν είχα διδαχτεί στο πανεπιστήμιο πώς να τα διδάξω - εξυπακούεται, βέβαια, ότι τα μαθαίνεις, υποτίθεται, στην πορεία με τα μαθήματα που κάνεις στο φροντιστήριο ή με ιδιαίτερα, αν κάνεις. Διαπίστωσα με έκπληξη ότι από τα πέντε τμήματα της γ΄ λυκείου είχαν μείνει ορφανά τα τέσσερα από την έναρξη του σχολικού έτους χωρίς καθηγητή να τους διδάξει νεοελληνική γλώσσα (τα άλλα δύο τμήματα θα τα αναλάμβανε ο επόμενος συνάδελφος αναπληρωτής!)! Ανέλαβα δύο τμήματα, 27 παιδιά το καθένα, ζωή να ΄χουν, και bonus ένα τμήμα γλώσσας στην β΄λυκείου με πιο λίγα παιδιά αλλά και πάλι 20 και βάλε! Τρία τμήματα νεοελληνικής γλώσσας δηλαδή! Ευτυχώς, είχα μπροστά μου ένα σαββατοκύριακο να ετοιμαστώ. Δεν είχα βρει ακόμη σπίτι να μείνω, αλλά αυτό ήταν λεπτομέρεια.
Άλλες χρονιές, σε άλλα μέρη, με διαφορετικούς συλλόγους καθηγητών, μόνιμος πια, έζησα τους αναπληρωτές απέξω. Συνήθως τους μένουν μαθήματα και τμήματα που δεν τα θέλουν οι άλλοι, συνήθως οι κατευθύνσεις καλύπτονται, όχι πάντα, αν δε βολεύει και αν οι συνάδελφοι δε σκέφτονται και τόσο..... συναδελφικά. Ε και καμιά γιορτούλα, και σε κάνα τμήμα υπεύθυνος, και καμιά εφημερία έκτακτη και ότι άλλο τέλος πάντων προκύψει. Υπάλληλος γενικών καθηκόντων. Μη μείνει τρύπα ανοιχτή και εκτεθούμε!
Από την άλλη, πολύ συχνά επικρατεί η αλληλεγγύη για τον συνάδελφο που θα έρθει να βοηθήσει, να καλύψει το κενό. Άλλωστε μπορεί να ήσουν κι εσύ αναπληρωτής και ξέρεις τι παίζει! Η κατανόηση περισσεύει, υπερισχύει! Εξαρτάται και από τον διευθυντή, αν σε βλέπει σαν εργαλείο περισσότερο ή σαν άνθρωπο. Εξαρτάται, βέβαια, και από τη δική σου στάση.
Και, όταν σου ανατίθεται κάτι, προβάλλεται αυτό το "πρέπει", το χρέος, η εύρυθμη λειτουργία του σχολείου, που, εάν δεν την υπηρετήσεις, λες και εξαρτάται αποκλειστικά από σένα, θα καταρρεύσει ολόκληρο το σχολείο, ολόκληρο το σύμπαν της εκπαίδευσης σαν από τραπουλόχαρτα. Εξαιτίας σου, ανεύθυνε!
Ένας αναπληρωτής, βεβαίως, και δεν, διαθέτει, γενικώς, τον αέρα ενός μόνιμου που διδάσκει χρόνια ένα διδακτικό αντικείμενο και του έχει πάρει εν ολίγοις τον αέρα. Θεωρείται και από τους μαθητές και τους γονείς καθηγητής β΄ κατηγορίας, ένας καθηγητής βοηθητικός, άρα όχι με τόση εμπειρία και γνώσεις, όπως ένας μόνιμος. Ένας αναπληρωματικός, ένας παγκίτης. Άρα είναι πιο εύκαιρος να τον προσεγγίσεις, να τον επηρεάσεις και δεν μπορεί, βέβαια, ένας αναπληρωματικός να βάζει χαμηλούς, υποτίθεται, βαθμούς στο καμάρι μου! Για τρίξτε του λίγο τα δόντια, κύριε διευθυντά! Γιατί ο γονιός έχει υπερεπενδύσει σε αυτό το τόσο χαρισματικό παιδί του, παρά τα πασιφανή ελλείμματά του, σαν να είναι αντικείμενο λατρείας!
Απαράδεκτοι αναπληρωτές!
Όλο ρωτάνε, ακόμη και τα πιο αυτονόητα: μήπως περισσεύει κανένα συρτάρι για τα πράγματά μου; Βιβλία; Βιβλία καθηγητή; Πού είναι η τουαλέτα; Φωτοτυπίες που βγάζω; Πώς είναι αυτό το τμήμα; Πώς είναι το άλλο; Μαρκαδόρο πού θα βρω; Τι κάνουμε στην εφημερία;
Οι αναπληρώτριες-τές γενικά, είναι μικρότερης ηλικίας, ομορφότερες και ομορφότεροι, ίσως δημιουργούν συναισθήματα ζήλιας στους μόνιμους καθηγητές, ιδίως εάν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, ιδίως αν καταφέρουν να κερδίσουν τα παιδιά.
Μερικές φορές σε περισσότερα από ένα σχολεία, κάτι σαν περιπλανώμενος θίασος! Και μέχρι να μάθεις τα ονόματα των παιδιών φτάνουν Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές και τους συναδέλφους κάπως τους γνωρίζεις Μάϊο, Ιούνιο με τις επιτηρήσεις και τότε Καλά Κρασά (για τον αποχαιρετισμό).
Τουλάχιστον η ερώτηση που βγαίνει από τα εφηβικά χείλη με γνήσια προσμονή στο τέλος:
θα είστε και την επόμενη χρονιά; Είναι μια μεγάλη γλυκόπικρη ανταμοιβή και ένα κίνητρο να συνεχίσεις, υπέροχε αναπληρωτή!
Υ.Γ. Ευχαριστώ την Τίνα, τη γυναίκα μου, αναπληρώτρια σχεδόν δέκα χρόνια, για τη συμβολή της στο κείμενο.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
