Τα προς μετάφραση κείμενα προέρχονται από τις διδακτικές ενότητες XXIX, XLIV και XLIX του σχολικού εγχειριδίου. Είναι γνωστά και διδαγμένα και δεν έχουν ιδιαίτερες μεταφραστικές απαιτήσεις.
Οι παρατηρήσεις στη Γραμματική και στο Συντακτικό είναι απαιτητικές και διαβαθμισμένης δυσκολίας. Αναμφισβήτητα, οι πανελλαδικές εξετάσεις οφείλουν να ελέγχουν τις γνώσεις των υποψηφίων στα γνωστικά αντικείμενα, ο έλεγχος όμως αυτός δεν θα πρέπει να αντιβαίνει στην παιδαγωγική διάσταση των εξετάσεων. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι προκαλεί απορία η επιλογή να ελεγχθεί η γνώση των υποψηφίων στη Γραμματική με την επανάληψη της ίδιας, ιδιαίτερα απαιτητικής ερώτησης, στο ερώτημα Β2, που αφορά τη μετατροπή του γερουνδιακού στην ενεργητική φωνή (interficiendo, resecandorum, objurgandam).
Παρατηρήσεις
Β1α.
pari
diutius
inopum
haec
qua
neuter
cultelli
unguies
mihi
eae
Β1β.
ea exempla sutores quosdam incitaverunt.
Β2.
doctu
respondendo
solentium
perdam
faciendus
casuris
sunto
diceremur
fert
referimini
interfice
cognoscatis
elaborentur
resecuerit
objurgavisse
Γ1α.
Postquam clamore ancillarum Brutus vocatus est. Εκφέρεται με οριστική, διότι εκφράζει μόνο τον χρόνο και δηλώνει το προτερόχρονο.
Γ1β.
Quos fidos amicos habueram.
Γ1γ.
Homines dicunt Porciam, Bruti uxorem, cultellum tonsorium poposcisse.
Γ1δ.
Quod Tarquinius se dixisse ferunt exulantem. Το υποκείμενο του ειδικού απαρεμφάτου στα λατινικά δηλώνεται σε αιτιατική και επί ταυτοπροσωπίας.
Γ2α.
Parum salutationem incitat ut corvum doceat. Εκφέρεται με ενεστώτα υποτακτικής, γιατί εξαρτάται από αρκτικό χρόνο και δηλώνει το σύγχρονο στο παρόν.
Γ2β.
α) Παρόν: quasi forte caderent, tum intellegeretur.
β) Παρελθόν: quasi forte cecidissent, tum intellectum esset.
Γ2γ.
1. Brutus obiurgatum venit (αιτιατική σουπίνου).
2. Brutus ad objurgandum eam venit (εμπρόθετη αιτιατική γερουνδίου).
3. Brutus objurgandi causa (gratia) venit (εμπρόθετη γενική γερουνδίου).
4. Brutus ut eam objurgaret venit Τελική πρόταση).
