Του Χρήστου Κάτσικα
Σε απόγνωση δάσκαλοι και καθηγητές: οι αιτήσεις μετάθεσής τους κοντά -έστω- στη μόνιμη κατοικία τους απορρίπτονται σε ποσοστό άνω του 75%, η πολύμηνη φετινή καθυστέρηση στις μεταθέσεις έφτασε στη Δικαιοσύνη και λίγο πριν από τη λήξη της διαθεσιμότητας, το υπουργείο Παιδείας επιβάλλει αναγκαστικές μετακινήσεις «πλεονάζοντος».
Αν ο διορισμός στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποτελεί το «φωτεινό αντικείμενο του πόθου» για χιλιάδες πτυχιούχους σχολών που οδηγούν στην εκπαίδευση (δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, φιλόλογοι, μαθηματικοί, φυσικοί, θεολόγοι, γυμναστές κ.λπ.), η μετάθεση-επιστροφή στην «Ιθάκη», στον τόπο διαμονής, ισοδυναμεί με μια πολύχρονη περιπέτεια, μια σύγχρονη «Οδύσσεια» για χιλιάδες διορισμένους εκπαιδευτικούς.
Κραυγή απελπισίας βγάζουν δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί που υπηρετούν πολλά χρόνια εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας, καθώς τα έξοδα διαβίωσης υπερβαίνουν πλέον κατά πολύ τον πενιχρό μισθό τους. Και αυτό, γιατί την ίδια ώρα που το υπουργείο Παιδείας έχει νομοθετήσει αναγκαστικές μαζικές μετακινήσεις εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας εκπαιδευτικών, για να καλύψει τα κενά που έχουν δημιουργηθεί από τη δραματική μείωση μόνιμων διορισμών και προσλήψεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, καθυστερεί υπερβολικά και μειώνει σημαντικά τις μεταθέσεις που δικαιούνται οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν χρόνια εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας.
