Μισθοί πείνας με τρεις ταχύτητες!

Κάθε χρόνο το νομοσχέδιο, το οποίο θα αφορά τους εργαζόμενους που δεν καλύπτονται από συμβάσεις εργασίας, θα φτάνει προς ψήφιση έπειτα από εξάμηνη μελέτη και διαβούλευση με επιστημονικούς φορείς, κοινωνικούς εταίρους, άλλους παράγοντες της αγοράς, υπό το ΚΕΠΕ και τον ΟΜΕΔ.

Σύμφωνα με την προτεινόμενη μεθοδολογία, την οποία πρέπει να ακολουθήσουν όσοι φορείς και οργανισμοί θα συμμετάσχουν στον νέο μηχανισμό διαμόρφωσης των κατώτατων ορίων, ο μισθός εισόδου στην αγορά εργασίας θα διαφοροποιείται αναλόγως της ηλικίας.

Διαφορετικός μισθός μπορεί να προβλέπεται για εργαζόμενους έως 18 ετών, άλλος για ηλικίες έως 24 ετών κι άλλος για μεγαλύτερης ηλικίας. Μάλιστα ο κατώτατος μισθός θα κυμαίνεται από 30% έως 60% του μέσου μισθού. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις:

1 Σε συνθήκες υψηλής ανεργίας, ο κατώτατος μισθός των νέων ενδείκνυται σε ποσοστό περίπου 75% του κατώτατου των ενηλίκων.

2 Ενδείκνυνται διαφοροποιημένοι κατώτατοι μισθοί ανά περιοχή εφόσον υπάρχουν ιδιαίτερες οικονομικές συνθήκες ύφεσης και ανεργίας σε αυτές. Σε αυτήν την περίπτωση οι βασικοί μισθοί πρέπει να είναι χαμηλότεροι. Επίσης, για την οικονομική τεκμηρίωση του προτεινόμενου προς διαβούλευση κατώτατου μισθού θα πρέπει να συνυπολογίζονται τα εξής:

* Η σχέση του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος με το όριο της ελάχιστης διαβίωσης και με τον μέσο μισθό.
* Πόσοι μισθωτοί επηρεάζονται από τον κατώτατο μισθό και ποια είναι η επίπτωση στο σύνολο των μισθωτών της χώρας.
* Ποιες είναι οι κοινωνικές παροχές προς τις ευάλωτες ομάδες που καταβάλλονται με εισοδηματικά κριτήρια.
Σύμφωνα με το σχέδιο του υπουργείου, οι φορείς που θα διαβουλευτούν οφείλουν να προσμετρήσουν:
* Τον ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης και τυχόν διαφορές σε επιμέρους γεωγραφικές περιοχές.
* Την παραγωγικότητα της οικονομίας στο σύνολό της και σε επιμέρους κλάδους.
* Το ποσοστό ανεργίας, συνολικά και σε επιμέρους κλάδους.
* Έκταση, αιτίες και μορφές της αδήλωτης εργασίας.
* Συνδρομή του κόστους εργασίας στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ως αυτοτελούς παράγοντα.
* Συνδρομή ασφαλιστικών εισφορών για τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών Ταμείων.
* Αναλογική σχέση του κόστους εργασίας προς λοιπούς παράγοντες ανταγωνιστικότητας (όπως φορολογικό σύστημα, γραφειοκρατία).