Ο Χάρης Δούκας είχε ένα βαρύ φορτίο. Η ιστορικής σημασίας νίκη του απέναντι στο σύστημα εξουσίας του κ. Μητσοτάκη του προσέδιδε μια μεγάλη πρόκληση. Να διαμορφώσει ένα άλλο αυτοδιοικητικό μοντέλο, ένα «παράδειγμα» ευθύνης και αποτελεσματικότητας, αντιμετώπισης προβλημάτων και δημιουργικότητας.
Να σκύψει με επιμέλεια και με σχέδιο στην επίλυση ζωτικών θεμάτων για τους κατοίκους αλλά και για τα εκατομμύρια επισκεπτών Ελλήνων και τουριστών κάθε χρόνο. Να μετασχηματίσει την Αθήνα σε έναν ζωτικό πόλο πρωτοβουλιών για μείζονα ζητήματα της εποχής μας σε διεθνές επίπεδο.
Μπορούμε να συζητήσουμε στο έργο του Δήμαρχου. Τέλειωσαν οι ανούσιες διαψεύσεις και οι στενάχωρες εκτιμήσεις από το συντηρητικό πολιτικό στρατόπεδο και από τις πρόθυμες — και όχι με το αζημίωτο φυσικά — γραφίδες που από την πρώτη ημέρα έσταζαν φαρμάκι.
Ο Δήμος ζωντάνεψε. Η εικόνα της πρωτεύουσάς μας διαρκώς βελτιώνεται. Ο Χάρης Δούκας δεν έκανε τη χάρη στον κ. Μπακογιάννη και στους πέριξ. Να βρουν πατήματα — όχι γιατί είχε κανέναν καημό να σκέπτεται αυτούς. Καθόλου δεν τον νοιάζει. Βλέπει και σκέπτεται μόνο την Αθήνα.
Μελέτησε και μελετά τα προβλήματα και τις προκλήσεις της πόλης με τον πιο συστηματικό τρόπο. Έλυσε προβλήματα με προτεραιότητα στο κοινωνικό πεδίο των κατοίκων της. Ενίσχυσε τους οικονομικούς αδύνατους με πολλαπλούς και μόνιμους τρόπους με νέες θεσμικές δυνατότητες. Φροντίζει τις ξεχασμένες γειτονιές. Ανέπτυξε ένα σοβαρό οικονομικό πρόγραμμα για τη βελτίωση των εν πολλοίς παλιών σχολείων της Αθήνας.
Προχώρησε στην υλοποίηση των δεσμεύσεών του με ρυθμούς πρωτόγνωρους, στην επέκταση του πράσινου, στην ενεργειακή αναβάθμιση πολλών περιοχών. Οι υπηρεσίες καθαριότητας είναι σε λειτουργία όλη την ημέρα. Κάθε πρωί το κέντρο της πρωτεύουσας καθαρίζεται με νερό. Φυσικά ο αγώνας συνεχίζεται με ολοένα και πιο έντονους ρυθμούς. Η Αθήνα πλέον γνωρίζει εποχές υπερτουρισμού με εντυπωσιακά αποτελέσματα όσον αφορά την προβολή και την οικονομία της χώρας αλλά και με πολλαπλές πιέσεις στη λειτουργία της πόλης.
Σύμφωνα με δεδομένα που δημοσίευσε το aftodioikisi.gr, τα αιτήματα που αφορούν ζητήματα καθαριότητας εμφανίζονται μειωμένα κατά 29% μέσα σε δύο χρόνια. Το 2023, τελευταίο έτος της διοίκησης του Κώστα Μπακογιάννη, είχαν καταγραφεί 76.889 αιτήματα καθαριότητας. Το 2024, πρώτο έτος της δημοτικής αρχής του Χάρη Δούκα, περιορίστηκαν σε 68.964, ενώ το 2025 υποχώρησαν περαιτέρω στις 54.559 αναφορές. Η διαφορά αντιστοιχεί σε 22.330 λιγότερα αιτήματα σε σχέση με το 2023.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, «πραγματοποιούνται 50% περισσότερα πλυσίματα και πάνω από 80% περισσότερες παρεμβάσεις στις γειτονιές, ενώ στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιούνται έως και πέντε με επτά αποκομιδές ημερησίως. Συνολικά εκτελούνται 160 ημερήσια προγράμματα, ενώ οι υπηρεσίες δρόμου έχουν ενισχυθεί με περισσότερους από 350 εργαζομένους. Παράλληλα, 20 μικρά οχήματα χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση στα στενά σημεία πυκνοδομημένων περιοχών».
Μόλις το 20% των δρόμων της πόλης διαθέτει φρεάτια, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση των υποδομών απορροής ομβρίων. Εδώ ενισχύεται με γοργούς ρυθμούς η αντιπλημμυρική προστασία σε κάθε γειτονιά. Δεν έχει κανέναν λόγο ο Δήμαρχος να ασχοληθεί με το σύστημα εξουσίας της ΝΔ ή με το αδιόρατο πέρασμα του Μπακογιάννη από τον Δήμο. Βλέμμα σταθερό στις ανάγκες της πόλης.
Αλλά η Αθήνα δεν είναι απλά και μόνο η πρωτεύουσά μας. Είναι πόλη παγκόσμιας αναφοράς. Και αυτό είναι ευθύνη. Να αναδεικνύει εκείνα τα ζητήματα, που της προσέδωσαν την ιστορικότητα και την παγκοσμιότητα. Η έννοια της Δημοκρατίας είναι ταυτισμένη με την Αθήνα. Και ο Χάρης Δούκας έχει συνειδητοποιήσει το βάρος αυτής της ευθύνης αλλά και του μεγαλείου της ακτινοβολίας της. Αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με άλλους προοδευτικούς δημάρχους ανάδειξης της δημοκρατίας, των κοινωνικών δικαιωμάτων, της Ειρήνης και στην Ευρώπη και στη διεθνή σκηνή.
Αξίζει να σημειώσουμε την πανευρωπαϊκή Κίνηση «Πάρε Θέση», με εγκαίνια στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του Χάρη Δούκα και της Ομάδας των Σοσιαλιστών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών. Η πρωτοβουλία καλεί αιρετούς της Αυτοδιοίκησης και πολίτες να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση ενός νέου ευρωπαϊκού οράματος, διεκδικώντας λόγο στο τι επιλέγει η Ευρώπη να προστατεύσει.
