Σε μια αιφνιδιαστική και ιδιαίτερα σκληρή παρέμβαση προχώρησε η επικεφαλής της ΕΛΠΙΔΑΣ, Μαρία Καρυστιανού, αποκαλύπτοντας ένα παρασκήνιο έντονης εσωκομματικής κρίσης. Με ένα μακροσκελές μήνυμα γεμάτο αιχμές, η ίδια κατήγγειλε ανοιχτά απόπειρες χειραγώγησης, υπόγειες διεργασίες και εκβιαστικές πρακτικές στο εσωτερικό του πολιτικού φορέα, προαναγγέλλοντας παράλληλα ριζικές αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία του κινήματος.
Το όραμα της ίδρυσης και η επιλογή της αυτοοργάνωσης
Σύμφωνα με τα όσα εξέθεσε η Μαρία Καρυστιανού, η αρχική της πρόθεση κατά τη δημιουργία της ΕΛΠΙΔΑΣ ήταν η συγκρότηση μιας πολιτικής κίνησης που θα μαχόταν για μια χώρα απαλλαγμένη από τη διαφθορά και το καθεστώς της ατιμωρησίας. Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις που είχε λάβει για την ανήθικη φύση της πολιτικής σκηνής, η ίδια αποφάσισε να προχωρήσει, δείχνοντας εμπιστοσύνη σε πρόσωπα που θεωρούσε ότι μοιράζονταν τις ίδιες αρχές.
Στο πλαίσιο αυτό, επιλέχθηκε συνειδητά να μην επιβληθούν αυστηρά ιεραρχικά κομματικά μοντέλα ούτε να διοριστούν ελεγχόμενοι μηχανισμοί. Αντίθετα, δόθηκε απόλυτη ελευθερία στις κατά τόπους ομάδες να αυτοοργανωθούν, με στόχο τη διασφάλιση του ενωτικού πνεύματος, του ήθους και του αμοιβαίου σεβασμού μέχρι τη διεξαγωγή των επίσημων εσωκομματικών εκλογών.
Οι καταγγελίες για «αρχηγιλίκια», λάσπη και εκβιασμούς
Η πορεία του κινήματος, ωστόσο, σημαδεύτηκε από αρνητικές εκπλήξεις, καθώς η επικεφαλής του φορέα ήρθε αντιμέτωπη με πληροφορίες για έκνομες και αντικαταστατικές συμπεριφορές. Η κυρία Καρυστιανού έκανε λόγο για «αρχηγιλίκια», εξαγορά υποψηφιοτήτων και αυθαίρετο σχηματισμό ψηφοδελτίων στο σκοτάδι. Παράλληλα, κατήγγειλε εκδιώξεις πολιτών με κριτήριο τις ιδεολογικές τους πεποιθήσεις, καθώς και εκβιασμούς που στράφηκαν ακόμη και εναντίον της ίδιας.
Όπως διευκρίνισε, οι μεθοδεύσεις αυτές καθοδηγήθηκαν από μια μειοψηφία «λίγων και δόλιων» μελών, οι οποίοι επιχείρησαν να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της ΕΛΠΙΔΑΣ και να την εντάξουν στο ίδιο συστημικό κατεστημένο που το κίνημα γεννήθηκε για να πολεμήσει. Για την επίτευξη των σκοπών αυτών, σύμφωνα πάντα με την ίδια, επιστρατεύτηκαν η συκοφαντία, η λάσπη και η παραποίηση των γεγονότων, με ξεκάθαρο στόχο τη σπορά του διχασμού ανάμεσα στα μέλη.
Η επόμενη μέρα και η αλλαγή μορφής του κινήματος
Αναγνωρίζοντας την απειρία των μελών της ΕΛΠΙΔΑΣ απέναντι στους έμπειρους μηχανισμούς του συστήματος, η Μαρία Καρυστιανού υπογράμμισε ότι πλέον ο φορέας απέκτησε τη γνώση της εσωτερικής διαπλοκής. Στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, κατέληξε τονίζοντας ότι το κίνημα αλλάζει άμεσα μορφή και προχωρά σε εσωτερική «κάθαρση», ξεκαθαρίζοντας ότι η πορεία της ΕΛΠΙΔΑΣ συνεχίζεται χωρίς συμβιβασμούς.
