Τὰ θέματα ποὺ δόθηκαν στὸ πλαίσιο καὶ τοῦ παλαιοῦ καὶ τοῦ νέου συστήματος ἀπευθύνονται σὲ καλὰ προετοιμασμένους ὑποψηφίους.
Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἀδιδάκτου κειμένου ἀπὸ τὸν Ξενοφῶντα εἶναι ἐπιτυχής.
Τὸ νόημα τοῦ ἀποσπάσματος ποὺ δόθηκε γιὰ μετάφραση εἶναι οὐσιαστικὸ καὶ εὔληπτο.
Ὀρθῶς δόθηκε ἔμφαση σὲ ἐρωτήσεις κατανόησης νοημάτων τοῦ κειμένου.
Οἱ γραμματικὲς καὶ συντακτικὲς παρατηρήσεις εἶναι ἀναμενόμενες καὶ συμβατὲς μὲ τὴ γλωσσικἠ κατάρτιση τῶν ὑποψηφίων. Ἡ ἐρώτηση Β4α εἶναι σημαντική, ἀλλὰ προϋποθέτει καλὴ ἐτυμολογικὴ ὑποδομὴ τῶν ὐποψηφίων.
Ἡ Ἑταιρεία Ἑλλήνων Φιλολόγων ὡς γενικὸ συμπέρασμα θεωρεῖ ὅτι κατὰ τὴν διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ δίδεται μεγαλύτερη ἔμφαση στὴν μετάφραση τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ κειμένου, δεδομένου ὅτι οἱ μαθητὲς ὑστεροῦν σημαντικὰ στὴν ὀρθὴ καὶ ἀκριβῆ ἀπόδοση τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ στὸν νεοελληνικὸ λόγο.
