Θέλοντας να λάβω θέση στις απόψεις, που προ ολίγων ημερών διατυπώθηκαν από συμμαθητές μου αποφασίζω να συντάξω αυτή την επιστολή ως μαθητής Γ' λυκείου που βιώνει τη δυσκολία και το άγχος των πανελληνίων όπως σχεδόν κάθε συνομήλικος μου.
Γνωρίζουμε πολύ καλά πως βρισκόμαστε σε μια πολύ περίεργη συγκυρία που όμοια της δεν έχουν ξαναβιώσει οι άνθρωποι έπειτα το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η κατάσταση παγκοσμίως γίνεται χειρότερη με ισχυρές επιπτώσεις σε όλους τους τομείς (είτε κοινωνικούς, είτε οικονομικούς). Η χώρα μας, ευτυχώς, βρίσκεται στον σωστό δρόμο αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος. Αυτό όμως δεν δίνει την δυνατότητα πρόβλεψης της ημερομηνίας λήξης των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί στους Έλληνες.
Το γεγονός αυτό δεν καθιστά εφικτό να γνωρίζουμε πότε θα επιστρέψουμε στα σχολεία, που θα είναι και ο καθοριστικός παράγοντας για την ρύθμιση των μέτρων (όπως η παράταση του σχολικού έτους, η έναρξη των εξετάσεων, ή ακόμα και η εξεταστέα ύλη). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραιτηθούμε. ΟΛΟΙ δυσκολευόμαστε. ΟΛΟΙ πάμε ουσιαστικά τυφλά πλέον. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η τελική ανακοίνωση θα είναι η ίδια για ΟΛΟΥΣ.
Ως ένας απλός μαθητής, λοιπόν, συνιστώ υπομονή, κουράγιο και δύναμη. Θα ξεπεράσουμε το πρόβλημα όλοι μαζί με βασικό γνώμονα, ελπίζω, την αξιοκρατία. Η διαδικασία αυτή θα μας κάνει πιο δυνατούς για το μέλλον. Μένουμε δυνατοί, μένουμε υγιείς και θα προχωρήσουμε όλοι μαζί.
