Σε αχαρτογράφητα νερά εισέρχεται ο πόλεμος ΗΠΑ και Ιράν, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εκπέμπει αντιφατικά σήματα που ερμηνεύονται ως προσπάθεια απεγκλωβισμού.
Η αβεβαιότητα για τη διάρκεια των επιχειρήσεων κορυφώνεται, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος ισορροπεί ανάμεσα στη σκληρή ρητορική και την ανάγκη να περιορίσει τη ζημιά στην παγκόσμια οικονομία και το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ.
Ο παράγοντας πετρέλαιο και το «φαινόμενο TACO»
Η εκτόξευση των τιμών των καυσίμων και η ανησυχία για την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα φαίνεται να αποτελούν τους βασικούς μοχλούς της πρόσφατης αλλαγής τόνου από τον Λευκό Οίκο.
Οι αναλυτές εστιάζουν στις δηλώσεις του Τραμπ τη Δευτέρα 09.03.2026, όπου χαρακτήρισε τη στρατιωτική επιχείρηση «βραχείας διάρκειας» και προέβλεψε ότι «θα τελειώσει σύντομα».
Η στάση αυτή επανέφερε στο προσκήνιο τον όρο TACO («Trump Always Chickens Out»), τον οποίο εισήγαγε ο Ρόμπερτ Άρμστρονγκ των Financial Times, υποδηλώνοντας την τάση του προέδρου να υπαναχωρεί την τελευταία στιγμή. Οι αγορές αντέδρασαν με ανακούφιση σε αυτή την προοπτική, ανακάμπτοντας από τον πανικό που προκάλεσαν οι αρχικοί βομβαρδισμοί της 28ης Φεβρουαρίου.
Η σκιά των ενδιάμεσων εκλογών και το κόστος του πολέμου
Το πολιτικό ρίσκο για τον 79χρονο πρόεδρο είναι τεράστιο. Με τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου να πλησιάζουν, η δημοτικότητα της πολεμικής εμπλοκής βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά. Ο Κόλιν Κλαρκ του Soufan Center επισημαίνει πως ο Τραμπ θα πιεστεί να σταματήσει «θα συνεχίσει ωσότου οι σύμβουλοί του του πουν ότι το οικονομικό κόστος εγείρει κίνδυνο» για την παράταξή του.
Το οικονομικό αποτύπωμα των πρώτων 48 ωρών της επιχείρησης είναι ήδη δυσθεώρητο, καθώς η Ουάσιγκτον φέρεται να δαπάνησε 5,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε πυρομαχικά. Παράλληλα, ο υπουργός Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, ξεκαθάρισε στις 10.03.2026 πως το χρονοδιάγραμμα ανήκει αποκλειστικά στον πρόεδρο: «Δεν επαφίεται σε μένα να πω αν βρισκόμαστε στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος».
Τα Στενά του Ορμούζ και η ιρανική αντεπίθεση
Η ένταση μετατοπίζεται πλέον στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, όπου πληροφορίες για πόντιση ναρκών από την Τεχεράνη προκαλούν συναγερμό. Οι Φρουροί της Επανάστασης προειδοποιούν για ολοκληρωτικό μπλοκάρισμα των εξαγωγών αργού, χλευάζοντας την αμερικανική ρητορική, σημειώνοντας «εμείς είμαστε εκείνοι που θα αποφασίσουμε πότε θα τελειώσει ο πόλεμος».
Ο Αλί Λαριτζανί προχώρησε σε μια ευθεία προσωπική απειλή κατά του Τραμπ, λέγοντας «να προσέχετε μην εξαλειφθείτε ο ίδιος!».
Η κατάσταση περιπλέκεται από τη διαδοχή στην Τεχεράνη, με τον Μοτζταμπά Χαμενεΐ να αναλαμβάνει τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα του, χωρίς όμως να διαφαίνονται σημάδια εσωτερικής κατάρρευσης του καθεστώτος.
Αν η επιχείρηση «Επική Οργή» τερματιστεί εσπευσμένα, υπάρχει ο κίνδυνος να χαρακτηριστεί ως «η μητέρα όλων των μηχανών του γκαζόν», όπως σημειώνει ο Γουόλτερ Ράσελ Μιντ, έχοντας απλώς «κουρέψει» το πρόβλημα χωρίς να το επιλύσει.
Το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η στάση του Ισραήλ, που φαίνεται να αποκλίνει από τους στόχους της Ουάσιγκτον, αλλά και η πιθανότητα το Ιράν, ως «τραυματισμένο ζώο», να επιταχύνει το πυρηνικό του πρόγραμμα ως απάντηση στην αποδυνάμωσή του.
