Βασίλης Γκουζέλος 
Το 2025 οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέγραψαν καθαρή αρνητική μετανάστευση, γεγονός που δεν είχε συμβεί από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης του 1930. Περισσότεροι άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα από όσους εγκαταστάθηκαν σε αυτήν, σύμφωνα με εκτιμήσεις.
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ χαιρέτισε τα στοιχεία ως επιβεβαίωση της πολιτικής αυστηρών απελάσεων και περιορισμού βίζας, ωστόσο, όπως επισημαίνει η Wall Street Journal, πίσω από την αυστηρή ρητορική υπάρχει μια βαθιά συμβολική ανατροπή: Αμερικανοί πολίτες εγκαταλείπουν τη χώρα σε αριθμούς ρεκόρ, δείχνοντας ότι το «Αμερικανικό Όνειρο» για κάποιους πλέον σημαίνει να μην ζουν στις ΗΠΑ.
Ιστορική καμπή στα δεδομένα
Σύμφωνα με τη WSJ, οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πλήρη καταγραφή για τους πολίτες που φεύγουν μόνιμα, όμως δεδομένα από άδειες παραμονής, αγορές ακινήτων, εγγραφές φοιτητών και φορολογικές αιτήσεις σε πάνω από 50 χώρες δείχνουν σαφές μοτίβο.
Σύμφωνα με το Brookings Institution, το 2025 η χώρα κατέγραψε καθαρή απώλεια περίπου 150.000 ανθρώπων. Οι απελάσεις έφτασαν τις 675.000, ενώ 2,2 εκατομμύρια περιπτώσεις καταγράφηκαν ως «αυτοαπελάσεις» μέσω του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας.
Παράλληλα, η εισερχόμενη μετανάστευση μειώθηκε από σχεδόν 6 εκατ. το 2023 σε 2,6-2,7 εκατ. το 2025.
Οι νέοι προορισμοί των Αμερικανών
Οι Αμερικανοί επιλέγουν κυρίως ευρωπαϊκές πόλεις:
Λισαβόνα: Ο αριθμός των Αμερικανών κατοίκων αυξήθηκε πάνω από 500% μετά την πανδημία, με άνοδο 36% μόνο το 2024.
Δουβλίνο: Στην περιοχή Grand Canal Dock, ένας στους 15 κατοίκους είναι Αμερικανός.
Βερολίνο: Οικογένειες Αμερικανών εγκαθίστανται μόνιμα, εγγράφουν τα παιδιά τους σε σχολεία και δημιουργούν κοινότητες. Για πρώτη φορά πέρυσι, περισσότεροι Αμερικανοί μετακόμισαν στη Γερμανία απ’ όσους Γερμανοί στις ΗΠΑ.
Το προφίλ των εκπατρισμένων
Δεν πρόκειται μόνο για νεαρούς ψηφιακούς νομάδες. Δημοσκόπηση της Gallup δείχνει ότι το 40% των Αμερικανίδων ηλικίας 15-44 ετών θα ήθελε να μετακομίσει μόνιμα στο εξωτερικό, όταν το 2008 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 1 στους 10.
Μεταξύ των μεταναστών περιλαμβάνονται:
Μικρομεσαίοι επιχειρηματίες από τη Μέση Δύση
Διαζευγμένοι μεσήλικες που αναζητούν «δεύτερη αρχή»
Συνταξιούχοι που μετακομίζουν στο Μεξικό για χαμηλότερα ιατρικά έξοδα
Οικογένειες που επικαλούνται ζητήματα ασφάλειας και σχολικής βίας
Οι αιτήσεις αποποίησης αμερικανικής υπηκοότητας αυξήθηκαν 48% το 2024, καθώς πολλοί επιδιώκουν δεύτερο διαβατήριο ή απαλλαγή από παγκόσμια φορολογία.
Ευρωπαϊκές επιλογές και οικονομική λογική
Η Ευρώπη προσφέρει:
Δημόσια υγεία χαμηλότερου κόστους
Πόλεις φιλικές για περπάτημα
Συγκριτικά φθηνότερη εκπαίδευση
Αίσθηση ασφάλειας
Παράλληλα, πολλοί Αμερικανοί διατηρούν εισόδημα σε δολάρια, αξιοποιώντας τις χαμηλότερες τιμές διαβίωσης. Η ειρωνεία είναι ότι, ενώ οι ΗΠΑ προσελκύουν 7.500 εκατομμυριούχους ετησίως, ένα ευρύτερο τμήμα της μεσαίας τάξης επιλέγει τη φυγή.
Αποτυχία ή ένδειξη ισχύος;
Το ζήτημα δεν είναι μόνο στατιστικό. Η Wall Street Journal υπογραμμίζει ότι η έξοδος μπορεί να δείχνει:
Οικονομική άνεση για ζωή οπουδήποτε στον κόσμο
Απώλεια εμπιστοσύνης στο κοινωνικό μοντέλο, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα ζωής των ΗΠΑ
Οι λόγοι που επικαλούνται οι ίδιοι οι μετανάστες περιλαμβάνουν:
Υψηλό κόστος ζωής
Υγειονομικές δαπάνες
Οπλοκατοχή και σχολική βία
Πολιτική πόλωση
Από τη Μόσχα του 1935… στη Λισαβόνα του 2026
Η τελευταία φορά που οι ΗΠΑ κατέγραψαν καθαρή εκροή πληθυσμού ήταν το 1935, όταν Αμερικανοί έφευγαν για εργασία στη Σοβιετική Ένωση. Σήμερα, οι προορισμοί είναι ευρωπαϊκά co-working, σχολεία και μεσογειακά ακίνητα.
Στα 250 χρόνια ιστορίας της, η Αμερική παραμένει η χώρα των μεταναστών, αλλά για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, είναι και χώρα αποδημίας, με πολίτες που επιλέγουν να ζήσουν μακριά από την πατρίδα τους.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
Κατσαρίδες στο σπίτι: Τα φυτά που «υπόσχονται» φυσική απώθηση
